Overspannen

mei 26, 2010

Jaartje op de Malediven zou Nederland goed doen

“Aan het eind van de twee minuten stilte klonk er een ijselijke schreeuw. Iemand liet zijn koffer vallen. Iemand anders schreeuwde: een bom, een bom. En toen was het paniek.”

Het was 5 mei. Ik zat achter het stuur van een gehuurde Volkswagen Polo op het parkeerterrein van de E. Leclerc bij Dieppe (Frankrijk) te wachten op mijn lief. Achterin zat mijn zoon in zijn stoeltje een tukkie te doen. Ik belde met het zogenaamde thuisfront en hoorde in bovenstaande bewoordingen voor het eerst over het incident op de Dam. Voor het tweede opeenvolgende jaar was ik op vakantie op het moment dat Nederland een traumatische ervaring beleefde. Het jaar daarvoor zat ik op 30 april in Avignon, toen ene Karst T. de koninklijke familie met z’n zwarte Suzuki Swift tot ontploffing wilde brengen.

Toen ik het even later aan mijn lief vertelde, moesten wij er smakelijk om lachen. Vooral dat ‘een bom, een bom’ deed het goed. Je zou het maar zijn, degene die ‘een bom, een bom’ had geschreeuwd omdat je een koffertje uit iemands handen zag vallen. Hopelijk was je daar alleen. Stond er niemand naast je die je kende. Wat zul je je belabberd voelen. Er zit nu al wekenlang een zogenaamd verwarde man vast omdat jij je in je paniek niet kon beheersen. Want de schreeuw van die zogenaamd verwarde man was ijselijk geweest, maar als jij niet ‘een bom, een bom’ had geroepen, dan was er niks gebeurd. In dat geval was de twee minuten stilte alleen maar verstoord geweest door een onverlaat die een ijselijk schreeuw uitstootte. Nu kun je wel beweren dat het de schuld is van de man of vrouw die z’n koffer liet vallen, maar een koffer laten vallen is een natuurlijke schrikreactie. Dat kan gebeuren. Vervolgens gaan lopen schreeuwen dat die koffer een bom bevat is geen natuurlijke schrikreactie, maar de reactie van iemand die op van de zenuwen is. Iemand die niet kan omgaan met de te verwaarlozen dreiging dat alles elk moment de lucht ingeblazen kan worden.

Maar eigenlijk is het niet zo gek dat er iemand was die ‘een bom, een bom’ schreeuwde toen iemand anders een koffer liet vallen. De hele Nederlandse samenleving verkeert namelijk in staat van overspannenheid. Als je op vakantie bent wanneer zoiets gebeurt, besef je dat des te meer. Nederland hikt sinds de moord op Pim Fortuyn tegen een burn-out aan. Als we er al niet midden in zitten.

Volgens Wikipedia kan overspannenheid ervoor zorgen dat je geestelijk last hebt van irritatie en agressie, rusteloosheid, emotionele vervlakking en een verlies van interesse en motivatie. Dat lijkt mij allemaal van toepassing op de Nederlandse samenleving. Zie bijvoorbeeld de hysterische reacties op de vliegtuigramp in Tripoli. En vervolgens de hysterische reacties op de hysterische reacties. En dan weer de hysterische reacties daarop.

Ik denk dat er maar één oplossing is. De Nederlandse samenleving moet op sabbatical. De rest van het jaar geen festiviteiten meer die onze eenheid benadrukken. Beatrix treedt af en wordt opgevolgd door Willem-Alexander die volgend jaar op zijn eigen verjaardag een nieuwe feestdag begint.

De naderende verkiezingen verlopen zo sober mogelijk, waarbij alle politici louter serieuze interviews mogen laten afnemen. Ze doen niet mee aan spelletjes, gaan geen RTL Boulevard presenteren en laten zich niet van hun grappigste kant zien bij Paul de Leeuw.

Alle WK-gadgets (ook de penisvuvuzela) worden verboden. Tijdens de WK-wedstrijden van Nederland mogen mensen maar één oranje kledingstuk dragen. Er mogen ook geen hele straten meer versierd worden. Totdat Oranje daadwerkelijk wereldkampioen is, mag er niet over gefantaseerd worden. Als Oranje daadwerkelijk wereldkampioen wordt, dan reist het Nederlands Elftal per luchtballon van Engeland naar Polen. Supporters mogen alleen op Nederlands grondgebied de in de luchtballon zittende voetballers toejuichen. Mocht Nederland er in de kwartfinales uitgeknikkerd worden, dan haalt men de schouders op en gaat men over tot de orde van de dag.

Bij eventuele rampen worden geen slachtoffers meer geïnterviewd, talkshows gaan ook niet op zoek naar familie en vrienden die toch niks te vertellen hebben, maar laten zich enkel van hun kritische kant zien tegenover de overheid. Mocht zich een ramp voordoen die door een menselijke fout is ontstaan, gaan we ook niet op zoek naar de schuldige. We moeten leren accepteren dat dingen fout kunnen gaan. Eventuele primeurs die nog niet officieel zijn bevestigd worden niet door zichzelf serieus nemende journalisten alvast via Twitter bekend gemaakt.

Politici worden niet meer gevraagd naar hun privélevens. De politici zelf dienen hun privélevens ook niet ongevraagd met ons te delen. Wouter Bos en Camiel Eurlings mogen zich alleen nog maar met hun kinderen bezig houden. Voorts mogen mensen nog wel een mening hebben, maar mag niemand daar enige trots aan ontlenen. Sinterklaas blijft dit jaar gewoon in Spanje en stuurt zijn cadeaus op per post. Met oud en nieuw dient iedereen thuis te blijven. Wie meent dat hem of haar onrecht is aangedaan en de behoefte voelt met zijn of haar verhaal naar buiten te treden, moet eerst met zichzelf beginnen en mag dan pas de beschuldigende vinger naar de ander wijzen.

Tot slot krijgen Jan-Peter Balkenende, Geert Wilders, Matthijs van Nieuwkerk en Paul Witteman een spreekverbod en wordt Yvonne Jaspers verbannen naar Kongo om in een weeshuis aidsbaby’s te verschonen zonder dat daar camera’s bij zijn.

Dan komt heel misschien alles nog goed.

Advertenties

6 Reacties to “Overspannen”

  1. Bob said

    I’m just a dreamer,
    I dream my life away.
    I’m just a dreamer,
    who dreams of better days.
    (Ozzy Osbourne)

    Wij van Hollander In Duitsland dromen met u mee.

    P.S. Een minpuntje heeft het wel als onze dromen in vervulling gaan: er is geen reden meer voor het Chimsky-blog.

  2. Vreselijk goede Jan Blokker-column, Max!

  3. Van mij mag er ieder jaar weer zo’n gek ergens opstaan.
    Al was het alleen om Molovich te blijven voeden.

  4. matxil said

    Bravo! Alleen vraag ik me af of we niet altijd al een beetje een overspannen landje zijn geweest en het er nu alleen wat meer uitkomt. Neem alleen al dat overtrokken gedoe iedere keer bij een wedstrijdje Nederland-Duitsland.
    Nederland is als een jongentje die de eerste tien jaar van zijn leven in Uithuizermeeden is opgegroeid, waar een knijper aan de fietsspaken al een misdaad van jewelst is, en plotseling ineens in de metropool Zwolle woont en van gekkigheid niet meer weet wat ie met de wereld aanmoet.

  5. […] 27, 2010 in Uncategorized As the unsurpassable prophet of modern times Molovich in his Dutch blog already commented: ultimately the Netherlands are suffering from stress. Drop a suitcase in a […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: