De geschiedenis herhaalt zich

april 28, 2010

Rob Oudkerk probeert ernstig te kijken

Karl Marx (u weet wel, van het marxisme) schijnt eens gezegd te hebben dat de geschiedenis zich op twee manieren herhaalt: eerst als tragedie dan als klucht. Vrijdagavond was Rob Oudkerk te gast in De Wereld Draait Door. Hij meende ook dat de geschiedenis zich aan het herhalen was. Zelf leek hij te denken de held te spelen in een tragedie, wij zagen dat het de klucht was die nu werd opgevoerd.

Maar waarom was de geschiedenis zich aan het herhalen? Dat kwam zo. Rob Oudkerk had zich in een interview met radio 1 laten ontvallen dat hij erover aan het denken was zich kandidaat te stellen als burgermeester van Amsterdam. Echter, de mensen in het land waren nog niet vergeten dat Rob Oudkerk ooit als wethouder was opgestapt nadat hij tijdens de naborrel van het Nationaal Dictee der Nederlandse Taal aan gelukkige huisvrouw Heleen van Royen en de ernaast staande kamerplant Tom Egbers had opgebiecht wel eens een lijntje coke te snuiven, pornowebsites en hoeren te bezoeken, waarover Van Royen schreef in haar column in Het Parool, met alle commotie van dien, wat dan weer tot gevolg had dat er nog wat dieper in Rob Oudkerks privéleven werd gegraven, zodat aan het licht kwam dat Rob Ouderk niet alleen hoeren bezocht die keurig achter de ramen rond de Oude Kerk zaten, maar ook het soort dat het lichaam voor wat schamele centen langs de later nog door Rob Oudkerk zelf gesloten Theemsweg verkocht om heroïne te kunnen kopen. Dat het hier werkbezoekjes betrof, wilde er bij de publieke opinie niet in.

Afijn. Rob Oudkerk begreep heel goed dat men zijn verleden niet was vergeten. Als er iemand twijfelde of het wel een goed idee was zich kandidaat te stellen voor het Amsterdamse burgermeesterschap, dan was hij het wel. Hij hoopte alleen dat de mensen ook wilde zien wie Rob Oudkerk nu was geworden. Matthijs van Nieuwkerk stelde dat, hoezeer Rob Oudkerk ook zijn leven had gebeterd, hij nooit burgemeester van Amsterdam zou worden. Je kunt nu eenmaal niet van de mensen in het land verlangen dat ze dat ene essentiële stukkie zwarte bladzijde uit de persoonlijke geschiedenis van Rob Oudkerk uit hun collectieve geheugen wilden wissen.

Waarna Rob Oudkerk vertelde dat zijn grootvader (David Cohen) in de Joodsche Raad had gezeten, de uit Joden bestaande commissie die in de Tweede Wereldoorlog door de Nazi’s in het leven was geroepen als doorgeefluik voor anti-joodse maatregelen. Dat is de opa van Rob Oudkerk na de oorlog zwaar aangerekend door de Joodse gemeenschap. Volgens Rob Oudkerk werd zijn opa verguisd, in de gevangenis gestopt, uit de joodse gemeenschap gezet, beschimpt, bekladderd, bezoedeld en noem maar op. Niets is hem bespaard gebleven. Maar desondanks was het de opa van Rob Oudkerk gegund om, toen de wind jaren later was gaan liggen, zich weer dienstbaar te kunnen maken aan de samenleving waar hij zoveel om gaf.

Rob Oudkerk meende dat de geschiedenis zich aan het herhalen was. Met hem gebeurde nu hetzelfde als destijds met zijn grootvader. Hij had een grove fout begaan in het verleden. En nu moest hij daarvoor boeten zoals zijn grootvader ooit had moeten boeten voor zijn fouten. Rob Oudkerk vertelde het met een mengeling van woede, zelfmedelijden en het soort gezwollen ernst dat je wel vaker ziet bij mensen die niet door hebben hoe misplaatst hun woede en zelfmedelijden is. Hij hoopte een tweede kans te krijgen, net als zijn grootvader. Hij zei mensen te verafschuwen die andere mensen beoordelen op hun verleden. Matthijs van Nieuwkerk vond dat mooi gezegd, van Rob Oudkerk. Rob Oudkerk nam dit compliment nederig en schuldbewust in ontvangst. Hij had net een wereldspeech afgeleverd, het was zaak nu om niet te glimmen van trots. Hij had het onmogelijke gepresteerd door zich aan de eigen haren het moeras uit te trekken. Dit was een speech zoals alleen de hele groten dat kunnen. Eerst schuld bekennen, zich kwetsbaar opstellen en dan de problematiek abstraheren en tot universele proporties laten uitgroeien. Dat burgemeesterschap kon ‘m niet meer ontgaan. Rob Oudkerk lijdt aan een chronisch gebrek aan zelfreflectie. Hij heeft een enorme plaat voor zijn kop waarop met koeienletter ROB OUDKERK IS GEWELDIG staat te lezen. Een goede klucht kenmerkt zich onder andere door een hoofdpersoon die niet doorheeft dat hij in een klucht speelt. Zelden zo gelachen.

Advertenties

11 Reacties to “De geschiedenis herhaalt zich”

  1. oz said

    en toch vind ik hem wel leuk. Maar ja, ik ben Frans, he. In Frankrijk is het heel normaal dat regeerders zich te buiten doen aan ongeoorloofde sex. Dat heeft te maken met het teveel aan testosteron bij die alfa-mannetjes… Als je regeerders screent op sexbelustheid, dan hou je alleen maar slappe hap zoals onze eeuwige highschool braveling JP over.

  2. Bob said

    Hij had ook kunnen zeggen:
    “I never had sex with these women”

  3. Molovich said

    Carla Bruni aan de haak slaan (of er een handvol maîtresses op nahouden) is nog iets anders dan heroïnehoertjes bezoeken. Dieper kun je niet zinken. Maar ook dat soort misstappen zijn te vergeven, zij het niet wanneer je het speelt zoals Rob Oudkerk het speelt, die zich in de rol van slachtoffer weet te plaatsen. Volgens Rob Oudkerk is hij het die onrecht wordt aangedaan door mensen die god betere het iemand op zijn verleden beoordelen. Hij wil een nieuwe kans. Die kan hij natuurlijk krijgen, maar als hij werkelijk denkt dat hij het kan maken om zich verkiesbaar te stellen als burgemeester van Amsterdam, tja, dan is er voor mij maar één conclusie mogelijk, dan ben je niet goed bij je hoofd. En mensen die niet goed bij hun hoofd zijn, die wil ik niet als burgemeester.

  4. oz said

    Ergens zou het toch wel kloppen: een sex addict als burgemeester van Sodom & Gomorra. Hij zou ongevraagd moeten opbiechten ook niet vies te zijn van bezoekjes aan dark rooms en aanverwanten.

    Heel wat anders dan ons net Cohennetje.

  5. Max J. Molovich said

    Bijzonder aanstekelijk stuk, Team Oudkerk.

  6. Het zat Rob duidelijk niet lekker dat Marc Marie hem aansprak op zijn onhebbelijke gedrag voor de uitzending. Zelf heb ik op mijn blog het portret van Beethoven onder de foto van Oudkerk gezet. Ik was verbijsterd over de gelijkenis.

    http://vert-el-sels.blogspot.com/2010/04/reincarnatie.html

  7. Rigo Reus said

    Verhip Ellen, ik zat eerst te denken aan Hans Teeuwen, qua gelijkenis, maar Amadeus komt griezelig dichtbij.

  8. Max J. Molovich said

    Ludwig.

  9. Rigo Reus said

    Bedankt, ik heb ook geen verstand van bustes.

  10. Apostolov said

    @Ellen, zou Beethoven ook bij de toenmalige Matthijs van Nieuwkerk (Wiener Zeitung Salon) door het stof zijn gegaan: “Vielleicht war das mädschen zwölf oder siebzehn jahre alt, das weiss ich doch auch nicht Günther! Scheiss du, wann war das letztes mahl seit eine gute abzuck fur dich?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: