Moderne problemen: misbruikt door de paters, maar geen trauma

april 15, 2010

Slachtoffer zonder trauma

In zijn jaren op een katholiek internaat in de buurt van Tilburg moest Nico (achternaam bekend bij de redactie) zoals bijna al zijn klasgenootjes op regelmatige basis seksuele handelingen verrichten bij de paters. Tot zover niks bijzonders. Echter, dankzij de heisa die er momenteel heerst over seksueel misbruik binnen de katholieke kerk, kwam Nico erachter dat er iets mis met hem is: hij heeft nergens last van.

In een rustig tempo vertelt Nico hoe de laatste weken geleidelijk aan het besef is gekomen dat hij niet normaal is. “Je hoorde wel vaker wat natuurlijk. Dat er mensen waren die problemen hadden met wat er in hun jeugd gebeurd was binnen de gesloten muren van het soort internaat waarop ik ook zat. Ik sloeg er alleen nooit acht op, want het leken uitzonderingen. Het was ook altijd in Amerika, waar ze wat sneller geneigd zijn om een ervaring uit het verleden traumatisch te noemen met als doel er een slaatje uit te slaan. Maar de afgelopen tijd kwam het allemaal een stukje dichterbij.”

En zo kwam het dat Nico op een avond met zijn vrouw naar Netwerk aan het kijken was, waar slachtoffers van seksueel misbruik binnen de katholieke kerk aan het woord kwamen. “Zo’n slachtoffer vertelde met een vervormde stem wat voor seksuele handelingen hij allemaal had moeten verrichten bij de patertjes. Op een gegeven moment schoot ik in de lach. Mijn vrouw vroeg wat er zo grappig was. Waarop ik vertel hoe ik in de herfst van 1974 pater Van Tiggelen aan het aftrekken was en met mijn nagel achter zijn toompje kwam, waardoor hij het uitschreeuwde van de pijn en ik met de karwats kreeg, waardoor ik een week lang niet kon zitten.”

Nico neemt een slokje van zijn inmiddels koudgeworden kamillethee en gaat verder: “Mijn vrouw wist niet wat ze hoorde. Ben jij in je jeugd misbruikt door de patertjes? Dus ik zeg: nou, misbruikt, misbruikt, het hoorde er gewoon bij. Leuk vonden we het natuurlijk niet, maar er was wel meer niet leuk. Veel jongens vonden corvee bijvoorbeeld vervelender. Maar vond je het niet vreemd dan, vroeg mijn vrouw. Ach, zei ik, vreemd vonden we het wel natuurlijk, maar er was wel meer vreemd. De eucharistie vond ik vreemder. Dat je een stukje eetbaar karton op je tong kreeg gelegd en dat dat dan het lichaam van Christus was… Tja. Dan was het zaad dat uit de piemel van pater Van Beusekom sijpelde wanneer je eraan trok minder vreemd.”

“Mijn vrouw barstte in huilen uit. Dat ik dit al die jaren voor haar verzwegen had. Ik was perplex. Waarom had ik dit moeten vertellen? Het was de normaalste zaak van de wereld. Er werd ook helemaal niet geheimzinnig over gedaan. Het hoorde erbij. Ik had er eenvoudigweg nooit aan gedacht dit aan mijn vrouw te vertellen. Net zoals ik nooit had verteld dat ik soms voor straf de vuilnis moest buitenzetten. Of de wc’s moest schoonmaken. Ook rotklusjes.”

Inmiddels begrijpt Nico dat het niet normaal is wat hij tijdens zijn internaatjaren allemaal heeft moeten doen. Maar het trauma wil maar niet komen: “Ik slaap nog steeds heerlijk, voel me intens gelukkig met vrouw en kinderen, geniet van de naderende lente, enzovoorts. En dat baart mij zorgen. Als ik de massale verontwaardiging zie, de stoet van slachtoffers, dan kan ik geen andere conclusie trekken dan dat er iets mis met mij is.”

Om te onderzoeken wat er met hem aan de hand was, heeft hij onlangs een praatgroepje bezocht waar slachtoffers van katholiek misbruik hun ervaringen deelden. Nadat Nico zijn verhaal gedaan had, werd hem vriendelijk doch dringend gevraagd om de praatgroep te verlaten. “Toen ik vroeg waarom, begonnen ze tegen me te schreeuwen. Allemaal tegelijk. Een heel nare ervaring.”

Sinds die dag is Nico op zoek naar lotgenoten: mannen van middelbare leeftijd die in hun jeugd seksueel misbruikt zijn en daar geen problemen mee hebben. Tot nu toe zonder succes. “Het idee de enige zijn, geeft een bijzonder eenzaam gevoel. Ik kan alleen maar hopen dat ik me niet van vrouw, kinderen en omgeving vervreemd.“

Mocht u zich herkennen in Nico’s probleem: u kunt hieronder uw verhaal kwijt. Desnoods anoniem. Uw gegevens zijn in goede handen.

Advertenties

8 Reacties to “Moderne problemen: misbruikt door de paters, maar geen trauma”

  1. […] via Moderne problemen: misbruikt door de paters, maar geen trauma | Chimsky. […]

  2. Wat weer een goed verhaal, Max, met die knetterend goede laatste zin!

  3. oz said

    Er bestaat ook iemand die een trauma heeft opgelopen omdat hij NIET door de paters werd misbruikt. Alle andere jongens wel, maar hij niet. Hij was te lelijk.

  4. Balzakius said

    Ik heb laatst een Pater sexueel misbruikt. Als het maar in harmonie gebeurd.

  5. Bob said

    Wat zal ik zeggen. Ik ken een paar mensen die in hun jeugd sexueel misbruikt zijn. Die zijn wel normaal, in die zin dat ze behoorlijk verknipt zijn. Waarschijnlijk is het wel grappig als het ver van je bed is.

  6. Molovich said

    “Comedy = tragedy + time”, zei Woody Allen. Comedy is waarschijnlijk ook tragedy + distance. Maar het gaat mij altijd vooral om de uitzonderingen. Het is niet mijn doel de niet-uitzonderingen belachelijk te maken of om hun leed te bagatelliseren.

  7. Rigo Reus said

    En hoorde ik nou de Paus met Pasen op het Sint Pietersplein zeggen: “en bedaaankt voor die kienderen”?

  8. oz said

    met die jongen waar ik het over had is het later niet goed gekomen: hij had enorme geestelijke problemen, is aan de alcohol en de ine gegaan, etc…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: