Moderne problemen: hoaxitis

april 1, 2010

Gerard Freriks

Sinds geschiedenisleraar Gerard Freriks wegens het oneigenlijk gebruik van Sprekend Verleden voor onbepaalde tijd is geschorst, heeft hij weinig anders gedaan dan achter de computer zitten. Gevolg hiervan is dat Gerard inmiddels aan een ernstige vorm van hoaxitis lijdt: de overtuiging dat alle informatie die tot hem komt niet waar is, maar een grap met geen enkel ander doel dan hem ten gronde te richten. “Ik vermoed zelfs dat 1 april een hoax is.”

Zoiets loop je niet op zoals je een verkoudheid oploopt. Het nestelt zich langzaam in je hele wezen. Achteraf gezien lijkt het er sterk op dat de eerste symptomen zich vorig jaar aandienden, daags na de dood van Michael Jackson. Freriks: “Die hele Michaël Jackson heeft mij nooit zo weten te boeien. Ik ben meer van de symfonische rock, moet u weten. Yes bijvoorbeeld. Of Emerson, Lake and Palmer. Zodra muziek zich op de heupen tracht te richten, haak ik af. Maar ik kende hem natuurlijk wel, die Michaël Jackson.”

“Uiteraard had ik niet meteen argwaan. Mensen gaan dood, dus waarom Michaël Jackson niet. Alleen, was het nu echt zó belangrijk dat iedereen het er de volgende dag over moest hebben? Je kon geen internetpagina aanklikken, je kon de radio niet aanzetten, je kon geen blinde vink in je slagerij bestellen of men had het over Michaël Jackson. Vervolgens bleef het niet alleen bij gepraat, binnen de kortste keren hoorde je ook diens muziek overal vandaan komen. Echt, waar je ook kwam, je hoorde die hoge kreetjes boven die soepele ritmes.”

Toen begon het te dagen bij Freriks: “Je gaat mij niet vertellen dat er mensen zijn die de hele dag naar Billy Jean of Thriller of Smooth Criminal gaan zitten luisteren. Eén keer is prima, maar ontelbaar keren, dat kan gewoon niet, daar moest iets anders achter zitten.” Werd de dood van de King of Pop niet gewoon commercieel uigebuit? Freriks heft zijn handen ten hemel: “Maar waarom zou iedereen daar dan aan meedoen? Wat hebben mensen daaraan? Nee, heel die dood van die man was in scène gezet met geen enkel ander doel dan mij gek te maken.”

Volgende hoax. Het faillisement van DSB. Alleen al de naam Dirk Scheringa doet bij Freriks het koudzweet uitbreken: “Als je erover nadenkt: een man die zowel een bank als een museum als een schaatsploeg als een voetbalstadion naar zichzelf vernoemt! Hoe ongeloofwaardig wil je het hebben? Maar ik trapte er met open ogen in mevrouw (meneer, red.)! Daarvoor had je trouwens nog het Icesave-debacle. Ook zoiets. Icesave, een bank uit IJsland. Yeah, right. En mijn moeder is een frigide eskimo. Maar serieus: wie verzint die dingen?”

Goede vraag. Wie verzint die dingen? Het antwoord dat Freriks vond was even logisch als schokkend. Het was zijn neef, Philip Freriks die achter al die eigenaardige berichten zat. “Hij heeft mij altijd een beetje raar gevonden. Toen we klein waren hield hij me al voor de gek omdat ik zo goedgelovig was. Het kwartje viel toen ik naar zijn laatste uitzending van achtuurjournaal keek. Wat een gepruts, dacht ik. Hoe kun je nu na zoveel jaren presenteren er zo weinig van bakken?” Het lag zo voor de hand als iets voor de hand kan liggen: Philip Freriks was al die tijd helemaal niet de presentator van het achtuurjournaal: “Hij deed alsof om de media zodanig te controleren dat hij mij kon gek maken met dingen als 11 september en de moord op Pim Fortuyn en Theo van Gogh.”

En na de laatste uitzending van Philip Freriks werd het alleen maar erger. Het Irak-debat, de val van het kabinet wegens Uruzgan, de homofilie van Ricky Martin, het faillissement van Marco Borsato, de seksschandalen van de Rooms-Katholieke Kerk (“Ik dacht overigens eerst dat ze het over sekssandalen hadden, nog vreemder”), de opkomst van Geert Wilders en consorten, Camiel Eurlings en Wouter Bos die hun gezin boven hun carrière stellen, een dweil als Jan-Peter Balkenende die weigert weg te gaan, en de seksverslaving van Tiger Woods: allemaal pogingen van Philip Freriks om zijn neef gek te maken. “Dat Tiger Woods is typisch Philip. Een negroïde golfer en die dan Tiger Woods noemen, dat is zijn gevoel voor humor. En die dan ook nog een seksverslaving geven. Heel grappig, Philip. Het zit tegen het racistische aan. Maar Philip weet ook: een blanke golfer die verslaafd is aan seks, dat is geen nieuws. Een zwarte golfer die verslaafd is aan seks, dat is wél nieuws, want het bevestigt dat negers eigenlijk beesten zijn, ook al geef je ze iets geciviliseerds als een golfclub in de hand. Zo wordt het dus vanzelf wereldnieuws, wat ik, die de hele dag achter de computer zit, dan weer overal moet vernemen.”

Freriks zucht diep, leunt achterover en staart naar het plafond. “Er is geen ontsnappen aan. En het ergste is nog dat Philip iedereen bereid heeft gevonden mee te doen. Belangeloos waarschijnlijk, want Philip is zo krenterig als een eekhoorn. Vandaag is het 1 april. Volgens mij ook een zieke grap om mij gek te maken. Waarschijnlijk bestaat het niet. Voor mij is het elke dag 1 april. Zul je net zien dat er vandaag wél iets gebeurt wat echt gebeurt.”

Toen wij Philip Freriks belden om te regeren, kregen wij niks dan een luid gelach te horen toen wij de naam van zijn neef vermeldden. Daar wilde hij het graag bij laten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: