De eeuwige terugkeer van het einde van de wereld

maart 30, 2010

Dit stuk verscheen eerder op salonblog Panzerfaust, en wel op 14 mei van het jaar 2008. De reden dat ik het in de herhaling gooi is deze.

De Large Hadron Collider van CERN

Het schijnt dat de nerds van CERN een botsing gaan veroorzaken tussen een stel protonen die met eenderde van de lichtsnelheid door een deeltjesversneller worden gejaagd. De Large Hadron Collider, zoals de deeltjesversneller heet, gaat op 21 mei draaien en zou in het najaar van 2008 op volle snelheid zou zijn. Mocht het allemaal lukken, dan zou het wel eens mogelijk kunnen worden om het stofje te vinden waaruit het heelal is opgebouwd. Mogelijk bijverschijnsel zou kunnen zijn dat er miniscule zwarte gaten ontstaan, die de hele wereld zullen opslokken.

Dat is in ieder geval de vrees die gekoesterd wordt door Walter L. Wagner en Louis Sancho, die CERN bij de rechtbank van Hawaï hebben aangeklaagd voor het vernietigen van de wereld. Waarom Hawaï, zo vroeg ik me af. Gelukkig was het niet zo moeilijk om via Wagners website, zijn telefoonnummer in Pepeekeo te achterhalen, zodat ik ‘m zelf kon vragen waarom hij Hawaï heeft uitgekozen om de rechtzaak aan te spannen.

“Allereerst”, zo hoor ik Wagner aan de andere kant van de lijn zeggen, nadat hij een hap van een appel heeft genomen, “allereerst omdat ik in Hawaï woon. En ik ben graag thuis. Dus waarom zou ik dan helemaal naar Zwitserland gaan (CERN bevindt zich in Geneve, red.) om die rechtzaak te voeren. Maar wat belangrijker is: ik vermoed dat de advocaten van CERN er alles aan gaan doen om de uitspraak van de rechter, die best wel eens in mijn voordeel zou kunnen uitvallen, tot volgend jaar zullen proberen te rekken. Nadat de wereld is vergaan dus. Die gasten zijn niet achterlijk. Maar als de wereld vergaat, dan wil ik wel ergens zijn waar het mooi weer is. Dan hoef ik dus niet in Geneve te zitten. En als de wereld reeds vergaan is, al helemaal niet. O, wacht even, mijn popcorn is klaar.”

Walter Wagner

Nucleair Watchdog Walter L. Wagner onderzoekt de radio-actieve straling van zijn stropdas.

“Waar was ik gebleven”, zo vraagt Wagner zich even later af, terwijl hij zijn popcorn naar binnen werkt. “O ja, ik hoop dus dat het mooi weer is als de wereld vergaat. En die kans is groot in Hawaï.” Maar is Wagner, zelf wetenschapper, dan niet benieuwd naar wat er zal gebeuren als die botsing in de LHC zal plaatsvinden. Het zou namelijk wel eens de sleutel kunnen leveren die ons een beetje dichterbij het ontstaan van het heelal kan brengen. Met behulp van een rietje slurpt Wagner een laatste beetje frisdrank uit een blikje. “Nee”, zegt Wagner, “eerlijk gezegd interesseert me dat geen klap. Waarom zou ik per se willen weten hoe het heelal is ontstaan? Omdat ik mezelf dan beter zou begrijpen? M’n plaats op deze aarde? Die begrijp ik goed genoeg. Ik moet die gasten van CERN tegenhouden. En als dat niet lukt, dan vergaat de aarde, en zal alles opnieuw beginnen. Wacht even.”

Wagner legt de telefoon neer. Ik hoor ‘m door z’n huis lopen naar wat vermoedelijk de koelkast is. Even later ploft hij met een diepe zucht in zijn luie stoel en klinkt het geluid van een nieuw blikje frisdrank dat wordt geopend. Hoezo begint alles dan opnieuw, zo vraag ik hem. Ik dacht juist dat hij vreesde dat wij door een zwart gat zouden worden opgeslokt en in een parallel universum zouden worden uitgespuwd. Nadat hij een flinke slok heeft genomen en een boer heeft gelaten, gaat hij verder. “Ken je Nietzsche”, vraagt hij. Een beetje, zeg ik. “Groundhog’s Day gezien?”, vraagt hij. Jawohl, zeg ik. “Daarom dus. Vanwege de eeuwige terugkeer van alle dingen. Als alles eeuwig is, dan zal ook alles zich eeuwig herhalen. Denk maar eens over de eeuwigheid na, jongeman. De eeuwigheid is vrijwel onvoorstelbaar. Maar als er eeuwigheid is, en die is er, dan moet het wel zo zijn dat alles ooit precies hetzelfde zal gebeuren als het al ooit gebeurd is. Over een ontelbaar aantal biljarden jaren móet dit gesprek nog wel een keer plaatsvinden. En over een ontelbaar aantal biljarden jaren daarna nog een keer. Sterker nog: waarschijnlijk heeft dit gesprek al een ontelbaar keren plaatsgevonden. En hij zal blijven plaatsvinden tot aan het einde der tijden, die nooit zal plaatsvinden. Alles wat hiervoor heeft plaatsgevonden zal tot in het oneindige blijven plaatsvinden. Dat kan niet anders. En ik vind dat ondraaglijk.”

CERN Board of direction

De Board of Direction van CERN neemt een beslissing.

Maar waarom, zo vraag ik, als alles zich toch eeuwig blijft herhalen, heeft hij er zoveel moeite mee dat de wereld dit jaar door een zwart gat wordt opgeslokt? Wagner snuit zijn neus. En neemt nog wat popcorn. “Het is al erg genoeg dat alles zich tot in het oneindige zal blijven herhalen en reeds heeft herhaald. Dat die herhaling versneld zou worden door dat Zwitserse addergebroed, is een gedachte die ik niet werkeloos voorbij laat glijden. Vermoedelijk heb ik deze rechtzaak al ontelbare keren aangespannen. En vermoedelijk heb ik ‘m ook al ontelbare keren verloren. En is de wereld toen vergaan en begon alles opnieuw. Als het me ook maar één keertje zou lukken om die rechtzaak te winnen, en zo te voorkomen dat alles opnieuw begint en zich precies dezelfde werkelijkheid ontvouwt, dan heb ik de eeuwigheid een loer gedraaid die z’n weerga niet kent. Dan blijft de wereld bestaan en zal alles anders worden en zal ook eindelijk de herhaling anders zijn. Ten eerste zou hij op een later tijdstip in de eeuwigheid plaatsvinden. Dat op zich is al fijn. Het is nooit goed om dingen snel achter elkaar te herhalen. Kijk naar Friends. Wie zit er nu nog op de duizendste herhaling van Friends te wachten? Niemand toch zeker? Waarom zenden ze ALF nooit meer uit? Dat zou veel leuker zijn. Niet omdat ALF nu zoveel beter was dan Friends, hoewel dat natuurlijk wel zo was, maar gewoon omdat ALF al zo lang niet is herhaald. Wacht even, even een banaantje pellen.”

Maar je kunt toch een dvd-box huren van alle seizoenen van ALF, zo werp ik tegen, terwijl ik hoor hoe de hapjes banaan tegen Walers gehemelte plakken. “Dat kan misschien wel”, zegt Wagner smakkend, “maar dat is tóch niet hetzelfde.” En wat nu, zo vraag ik, als de wereld helemaal niet in een zwart gat verdwijnt, maar gewoon door gaat met bestaan. “Je bedoelt”, zo zegt Waler, “dat mijn angsten ongegrond blijken, dat de wereld nu blijft bestaan en ook in de eeuwige herhalingen zal blijven bestaan?” Precies, zeg ik. “Dan hoop ik dat uit die protonenbotsing een frisdrank zal voortkomen waar je altijd zin in hebt. Zelf zit ik nu aan een sinas te lurken. Maar eigenlijk heb ik er al geen zin meer in. En ik heb in m’n koelkast nog een blikje cola, een fles 7-up en een blikje tonnic staan, maar ook daar heb ik geen zin in. En eerlijk gezegd overkomt me dat iets te vaak. Net zoals ik ook heel vaak niet weet welke cd ik moet opzetten, omdat tussen die kleine 2000 cd’s die ik bezit, niks zit waar ik op dat moment nu echt zin in heb. Maar goed, als die perfecte frisdrank dus de uitkomst van het experiment is, hoor je mij niet meer klagen. Zeker in het licht van de eeuwige terugkeer van alles is het een geruststelling dat er ergens in het najaar van 2008 altijd een frisdrank zal ontstaan die op elk moment van de dag, in welke omstandigheid dan ook het nuttigen waard is. Dat zou al die herhalingen een stuk draaglijker maken.”

Louis Sanchez

In zijn vrije tijd fleurt Louis Sanchez (rechts voor de kijker) zieke kindjes op door zich als de Amazing Hulk te verkleden.

Tot slot vraag ik hem wat Louis Sanchez’ aandeel in het gebeuren is. “Die had niks beters te doen”, zegt Wagner, “zoals hij nooit iets beters heeft te doen. En nooit iets beters zal hebben te doen.” Terwijl Walter L. Wagner de laatste druppels sinas door zijn rietje jaagt, bedank ik hem voor dit gesprek.

Advertenties

2 Reacties to “De eeuwige terugkeer van het einde van de wereld”

  1. Kippfest said

    … Is dat plaatje echt? Met die board of directors?? Holy damn, spitting image zou het niet enger kunnen maken, die linkerdude.

  2. Max J. Molovich said

    Ja, de foto is echt. Ik vond die slapende man ook zo mooi. Of slapen, slapen, misschien is ie wel gewoon dood. Dood omdat de man naast hem niet meer wilde dat ie leefde.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: