Haagse Perikelen (1)

februari 19, 2010

De ruzie tussen Bos en Balkenende

De ellende begon zo. Wouter en André zaten een eindje van Jan-Peter vandaan. Zo ver dat André zeker wist dat JP hem niet kon horen. “Zeg, Wouter…”, zei André, “ik weet eerlijk gezegd niet zo goed hoe ik dit moet zeggen. Maar, euh, je weet wel. JP die was laatst toch in Vancouver?” Met een soortement van zucht gaf Wouter te kennen dat hij hiervan af wist. “Welnu”, vervolgde André zijn verhaal, “je hebt toch gezien dat ie op een fiets zat?” Ja, dat had Wouter wel gezien, hoe die aansteller op die fiets had gezeten. “Met die fiets dus”, zei André, “is JP van hot naar her in het Olympisch dorp gereden om met hoe heet ze.” Wouter gaapte. “Ik heb geen flauw idee”, zei Wouter. “Met Ria Visser bedoel ik”, zei André.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

Als door een adder gebeten schoot Wouter op. “Wat is er met Ria Visser”, siste hij. “Nou”, zei Rouvoet, “JP heeft dus zeg maar met Ria Visser elke nacht, hoe zou ik het zeggen, nou ja, je weet wel. Ik bedoel. Uhm. Zij was daar alleen. En Mart Smeets was weer met een of andere stagiaire. Dus JP rook z’n kans. Nou ja. Van dattum dus.”

De ruzie tussen Bos en Balkenende

Godverdegodverdegodgloeiendetering, de vuile vieze hond, dacht Wouter. Hij keek naar JP. Die was het een en ander aan het bazelen over premature reacties. Ik zou jou eens een premature reactie in je hol steken, dacht Wouter. Het was al weer een paar weken geleden dat Wouter tijdens een korte lunch met André en JP zijn bewondering voor de lichamelijke kwaliteiten van schaatsanalytica Ria Visser had geuit. Haar sensuele voorkomen, haar wat rasperige stem, de prachtige lijnen die haar dijen, achterwerk en boezem vormden. Een ijsgodin. De Venus van Botticelli. Maar dan niet uit de zee geboren, maar uit het ijs. JP had heel lomp geantwoord dat hij haar ‘ook wel zou doen’, mocht de gelegenheid zich voordoen. Wouter was zo gechoqueerd toen hij zijn vriend dat hoorde zeggen, dat hij niet wist hoe hij moest reageren.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

JP was klaar met wat hij ook te zeggen had. Wouter moest nu. Maar hij was niet in staat iets te zeggen. Een alles verterende haat borrelde er vanuit zijn binnenste op. Wat dacht die klootzak wel niet. Toen Wouter destijds, een paar uur na die lunch, zich enigszins had herpakt, had hij tegen JP gezegd dat hij zo niet over Ria Visser moest praten. “Wat bedoel je”, had JP met z’n onnozele kop gevraagd. “Dat je niet zo oneerbiedig moet zijn”, zei Wouter. “Ik begrijp echt niet wat je bedoelt”, had JP gezegd. “Als je niet weet wat ik bedoel”, had Wouter gezegd, “dan ben je een nog lompere hork dan ik me ooit had kunnen voorstellen.” JP had zijn linkerbil van zijn stoel opgetild en een keiharde scheet gelaten.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

En nu? Wat deed die trekzakkenwasser nu? Hij gaf duidelijk zichtbaar een kusje. Naar wie? In godsnaam, naar wie? Wouter probeerde in te schatten naar wie JP had gekeken terwijl hij dat luchtkusje gaf. Toch niet Mariko hè. Nee, dat kan toch niet waar zijn. Wouter keek naar Mariko. Die zat met Femke te smoezelen. Godverdegodverdegodver, dacht Wouter. Als dat zo is, maak ik ‘m af. Een week voordat Wouter Ria Visser de hemel in had geprezen, had hij namelijk een zelfde soort hoofse waardering voor Mariko aan JP opgebiecht. Wouter zei tegen de kamer dat zijn reactie helemaal niet prematuur was geweest. En dat hij weigerde ook maar iets terug te nemen.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

De oppositie deed weer vervelend. Dat hele Uruzgangelul hing ‘m de keel uit. Blijven, weggaan, het was hem eigenlijk om het even. Maar JP had het persoonlijk gemaakt. Wouter liet Agnes begaan. Zie ze daar nu staan. Wat een stelletje clowns zijn het ook eigenlijk. Alsof iemand dat serieus neemt. Kijk nu toch, Alexander met z’n eikeltjeshoofd, Marc met z’n domme brilletje en dat mislukte Kennedy-kapsel. Wouter zei nogmaals dat hij weigerde iets terug te nemen en ging zitten. “Ik hoop dat je een hele erge geslachtsziekte oploopt”, zei Wouter in het voorbijgaan tegen JP. JP trok zijn wenkbrauwen op. “Wat zeg jij nu?”, zei JP. “Dat ik hoop dat je een levensbedreigende geslachtsziekte oploopt”, zei Wouter. JP stond op.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

“Wat flik jij me nu, Wout”, zei JP. “Ik weet alles”, zei Wouter. “Hoezo weet jij alles”, zei JP. “Zoals ik het zeg”, zei Wouter, “ik weet alles.” “Waarvan weet jij alles?”, vroeg JP. “Van jou en Ria”, zei Wouter. “Welke Ria?”, zei JP. “Godverdomme JP”, zei Wouter, “Ria Visser natuurlijk.” Het leek er werkelijk op dat toen pas het kwartje bij JP viel. “Oooooh”, zei hij, “Ria Visser. Jaja. Dat waren prima nachtjes. Je had gelijk hoor. Machtige dijen.” “Hou je kop JP”, zei Wouter, “hou godverdomme je kop.” “O”, zei JP, “wil je de waarheid niet horen? Is die te pijnlijk voor je? Zal ik het anders even voordoen. Hoe ik met haar het schaatsstadion in Vancouver ben binnen gesneakt. En dat ik haar in het midden van het stadion tegen een geparkeerde Zamboni zetten. Zo.”

De ruzie tussen Bos en Balkenende

“Zo deed ik dat, Wouter. Kijk je wel, Wouter, of wil je het weer niet zien? Kijk je weg voor de waarheid, hè? Jij dan André. Jij bent toch wel een beetje blij voor me? Toen ik het jou gisteren vertelde, wilde je alles in geuren en kleuren weten. O ja, zei je. O ja joh. Hoe is ze dan, die Ria. Alles wilde je weten. En nu loop je hier een beetje schaapachtig te lachen.” André wist niet zo goed hoe hij moest kijken. “Hoe wist Wouter dat eigenlijk, van mij en Ria? Wie heeft hem dat verteld? Moet ik anders aan je vrouw gaan vertellen hoe jij en Bert Koenders vorig jaar Gerda Verburg alle hoeken van het toilet van Nieuwpoort hebben laten zien? Wil je het zo spelen.” André vloog JP aan. “Als je dat waagt”, zei André terwijl hij JP probeerde te meppen. Wouter sprong tussen beiden en haalde de kemphanen uit elkaar.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

“Vuile hufter die je d’r bent”, zei André. “Wat tussen mij en Bert en Gerda gebeurde, dat zal jij nooit meemaken. Ware liefde voor een ander, dat ken jij niet. Daarvoor hou jij niet genoeg van jezelf. Je haat jezelf, JP, je doet net alsof je jezelf fantastisch vindt, maar je haat jezelf.” JP trok zijn wenkbrauwen op. “Nou wordt ie fraai”, zei JP, “wie haat er hier zichzelf nu? Ik? Nee toch zeker. Jij, meneertje. Jij haat jezelf. En hij haat zichzelf.” JP wees op Wouter.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

Precies op dat moment kwam Maxime binnen. “Ik had op de Twitter gelezen dat jullie als een stel viswijven met mekaar aan het bekvechten waren over godbetere het Ria Visser”, zei hij hoofdschuddend. JP, Wouter en André keken schuldbewust naar de grond. “Nou”, zei Maxime, “kom op. Geef mekaar een hand. Dat is zo’n stomme schaatsmuts toch allemaal niet waard.” “Dat zei ik ook”, zei JP. “Dat zei jij helemaal niet”, zei Wouter. “Wat had ik nu gezegd”, zei Maxime. “Sorry”, zeiden Wouter en JP in koor.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

Ondertussen, in Uruzgan, zette het Nederlandse leger een volgende stap in de richting van de wederopbouw. Na weken bouwen (lees: de bemoeizuchtige bevolking op een afstand houden terwijl je probeert te bouwen), was dan eindelijk de brug klaar die het ene dorp met het andere dorp verbond.

De ruzie tussen Bos en Balkenende

Toen hij even later buiten was om een luchtje te scheppen, had Wouter behoefte aan een luisterend oor. Hij besloot zijn geheime connectie in Vancouver te bellen. De telefoon ging een paar keer over. Werd toen opgenomen. Er klonk wat gegiechel. “Hallo?”, zei een al te bekende stem in Wouters oor. Dezelfde stem die zo heerlijk over rondjes eenendertignul kon praten. Wouters hart sloeg een slag over.

Advertenties

10 Reacties to “Haagse Perikelen (1)”

  1. matxil said

    LOL “Alexander met z’n eikeltjeshoofd”

  2. Kittekat said

    Hilarisch, herr Molovich!

  3. Rigo Reus said

    “Ha, een premature reactie op je bakkes makker” – zou Herman Brusselmans zeggen. Leuk stuk.

    Uit de VN (blz 9)van deze week: ‘denial is not a river in Egypt, zegt Jaap de Hoop Schefeer van nietes.)

  4. Oud Zeikwijf said

    godverdegodverdegodgloeiendetering = nomdedieud’bordeldemerde
    in het Frans. Dat je ’t weet.

  5. Paddy said

    Haha, Balkenende die er met alle chickies vandoor gaat! Uit betrouwbare bron weet ik overigens dat de enige die Bos kan krijgen Dion Graus is. Graus zou in de wandelgangen te pas en te onpas zijn hand op Bos’ kontje leggen. Bos laat dit schoorvoetend toe, omdat Dion “zulke lekkere warme, mannelijke handen” heeft.

  6. […] Haagse Perikelen, een soap in 12 foto’s […]

  7. […] om het in de wat ordinaire term van Bob te zeggen. Een hete nacht op het ijs van Vancouver. Toen Wouter dit hoorde, was hij door het lint gegaan. Het was immers Wouter geweest die, vol bewondering, JP op de […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: