Schaamteloosheid

februari 11, 2010

Frénk van der LInden.

Foto afkomstig van Humedia

Zit ik daar op het porselein door een oude HP/De Tijd te bladeren (die van 6 november 2009 om precies te zijn), krijg ik me daar toch even een rolberoerte. Ik was het interview niet eens aan het lezen. Zelfs niet aan het scannen. Maar kennelijk is je eigen naam een opeenstapeling van letters waar je zo bekend mee bent dat ie als het ware naar boven wordt getild en zo los komt van de pak ‘m beet 1000 woorden die er op zo’n pagina staan. Want daar las ik ineens dat meesterinterviewer Frénk van der Linden zei: “Mijn reactie op Molovich? Zo kun je het ook zien.”

Met een kloppend hart in de keel las ik verder. Ik had ooit een stukje over Frénk van der Linden geschreven. U kunt dat hier lezen. Een aanrader, al zeg ik het zelf. Ik was duidelijk in vorm. Ergernis is een lekkere motor voor een woordenzoeker. Ik had een interview van Frénk van der Linden met acteur Peter Blok gezien en was enigszins onpasselijk geworden nadat Frénk van der Linden aan Peter Blok had gevraagd hoe het is om seks te hebben met iemand die kanker heeft. Zo bot werd het niet gevraagd, maar het kwam er wel op neer. Maar ik zal de HP/De Tijd even citeren, die mij citeerde:

“Je stelt soms heel extreme vragen, zoals aan burgemeester Job Cohen, of hij nog seks heeft met zijn vrouw die aan MS lijdt. Of aan acteur Peter Blok of hij vree met zijn vrouw Maria Goos toen zij borstkanker had. De schrijver (!, red.) Max Molovich schreef in een boze blog: “Job Cohen schijnt daar nog op geantwoord te hebben ook. Alsof ik dat verdomme wil weten (-) het lijkt allemaal openhartig, maar het is gewoon onbehoorlijk, schaamteloos en exhibitionistisch. Alsof er niks meer privé mag zijn… een ziekte van deze tijd!…”

Einde vraag. U begrijpt dat zich een zekere trots van mij meester maakte toen ik dit las met de broek op de enkels. Ook al vind ik het wat makkelijk van de interviewer in kwestie (Jaap Mees) om mij te gebruiken de aanval in te zetten. Maar goed, dat is natuurlijk één van de 101 interviewtechnieken, waar Frénk het zelf altijd zo graag over heeft. Het antwoord van Frénk van der Linden dan maar:

“Je hebt daar een punt; misschien ga ik soms over de grens. Job Cohen kwam binnen in de studio van RTV-NH in zijn keurige pak, hij zit altijd in die vorm gevangen, dus vroeg ik hem zijn jasje uit te doen en met mij op de grond te gaan zitten en over seks te praten. Dat vond hij goed. De erotiek was mijn breekijzer en het werkte. Mijn reactie op Molovich? Zo kun je het ook zien. Ik kan alleen maar zeggen dat als mijn geweten had gezegd: foute route, dat ik het dan niet gedaan had, en ook niet als Cohen het niet zou willen. De scheidslijn tussen voyeurisme en op een inhoudelijke manier over iets intiems praten is flinterdun. Het kan zomaar gebeuren dat je aan de verkeerde kant van de grens komt. Dat is mij ook gebeurd, zoals met Peter Blok, en ook met Annemarie Jorritsma, toenmalig minister van Verkeer en Waterstaat, die ik vroeg of ze weleens jarretels en netkousen droeg. Er was totaal geen politieke relevantie. Maar ik vind dat je over seks, onze raison d’être, kunt praten op een manier die enig niveau heeft. Hopelijk doe ik dat meestal. Ik denk dat zo ongeveer de enige zin van het leven is dat we het doorgeven.”

Een sportief antwoord, vond mijn lief. Schoorvoetend moest ik toegeven dat het inderdaad een sportief antwoord was. Hij had ook kunnen zeggen dat ik een gefrustreerde blogger ben of zo. Maar tegelijkertijd geeft hij zichzelf natuurlijk ook een pluim. Hij zoekt immers de grenzen op, zijn interviews zijn niet zonder gevaren. Dat hij toegeeft soms over de schreef te gaan, siert hem. Maar volgens mij weet hij maar al te goed dat het hem siert. Het bevestigt alleen maar het beeld dat hij zo graag wil creëren, dat van een meesterinterviewer die het risico niet schuwt.

Is het dan nooit goed, meneer Molovich? Nee, het is nooit goed. Ik blijf ook van mening dat het impertinent is om zo naar het persoonlijke te vragen. En ik blijf het voyeuristisch vinden. Even later in het interview zegt Frénk van der Linden: “Voyeurisme begint als je het over intimiteit hebt om de intimiteit zelf, als die niet ten dienste staat van een diepgravend portret. Ik ben altijd op zoek naar het kruispunt tussen die beslissingen die een mens neemt in zijn vak, met name gestuurd door persoonlijke ervaringen, en de invloed die de werkomgeving heeft op zijn handelen. Het scharnierpunt tussen privé en professie, dáár ben ik naar op zoek. Daar zit het echte portret.”

Ik weet niet of intieme momenten van mijn burgemeester met zijn invalide vrouw en die van Peter Blok met zijn aan borstkanker lijdende vrouw iets te maken hebben met scharnierpunten tussen privé en professie. Het leken mij toch vooral persoonlijke interesses van Frénk van der Linden zelf. En een soort borstklopperij. Kijk mij eens intieme vragen durven stellen op een integere manier. De antwoorden waren ook niet van narcisme gespeend. Kijk mij eens openhartig antwoorden op zulke intieme vragen. “Alsof er niks privé meer mag zijn”, schreef ik toen, “Alsof niemand meer iets voor zichzelf mag houden. Alsof schaamteloosheid het hoogst haalbare is. Een ziekte van deze tijd.”

Een ziekte van deze tijd. Inderdaad. De klunisering van de maatschappij. De vraag is of deze ziekte ooit over gaat. Waarschijnlijk wordt het steeds erger en zal ik een roepende in de woestijn worden. Een woestijn waar op elke duintop mensen naakt aan het dansen zijn. Waarschijnlijk ben ik gewoon ouderwets en preuts, en is de nieuwe schaamteloosheid een logische stap in de evolutie naar Nietzsche’s übermensch. Zal de schaamteloosheid voortwoekeren net zolang totdat schaamte niet meer bestaat, omdat alles normaal is en door iedereen geaccepteerd wordt. Dan hoeven er ook geen inpertinente vragen meer gesteld worden, want niemand is meer nieuwsgierig naar intieme details.

Maar ik dwaal af. Als u me nu even wilt excuseren, ik ga een drol van poep uit m’n kont draaien.

Advertenties

13 Reacties to “Schaamteloosheid”

  1. Kornuit said

    haha, heel goed Molo; eerst toenadering zoeken – pluim voor Frank, omdat ie sportief reageert – en ‘m dan toch kapotmaken (denk ik dan, ik heb het stukkie natuurlijk niet echt gelezen…). GEFRUSTREERDE BLOGGER DIE JE ER BENT!@

  2. Molovich said

    Zal ik ‘m ook efkes op de PF zetten?

  3. Frenk van der Linden ken ik niet als interviewer. Wel heb ik laatst een docu gezien over zijn vader en moeder. Ik vroeg mijzelf af waarom dat werd uitgezonden.

    Er zijn miljoenen kinderen wier ouders gescheiden zijn. Wat maakt het verhaal van Frenks ouders zo bijzonder?

    Het antwoord trof ik in de uitstekende tekst van Max: exhibitionisme.

  4. Oud Zeikwijf said

    Nee, niet gefrusteerde blogger: gefrustreerde schrijver, Kornuit, gefrustreerde SCHRIJVER.
    @molo: over dat roepen in de woestijn: in mijn vakgebied heb ik ook als een Hans Brinker geprobeerd de overspoeling van de privacy-dijk tegen te houden. Het is weergaloos mislukt, helaas. De reactie van de media was: “dat willen de mensen zelf”, waarop ik weer: “de mensen zijn dom, je moet ze tegen zichzelf in bescherming nemen.”
    Niet gelukt. Maar ik heb het geprobeerd.
    Ik ben heel blij te zien dat jij dat ook doet.

  5. Molovich said

    Ik weet eigenlijk niet of de mensen tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden. Het lijkt erop dat steeds minder mensen moeite hebben met al te intieme details. Steeds minder mensen hebben er moeite mee die details te vernemen, maar ook steeds minder mensen hebben er moeite mee die details te verschaffen. Ik, daarentegen, zou daar wel graag tegen beschermd worden.

    Misschien moeten we een platform oprichten. Tegen de intimisering van de maatschappij. De intimiteit moet weer teruggebracht worden naar waar ie hoort. In huis en in de kunsten. Maar uit de openbaarheid.

  6. Oud Zeikwijf said

    ik doe mee

  7. Marjan said

    Ik niet.
    Privacy is een groot goed maar wat mensen met hun intimiteit doen moeten ze helemaal zelf weten. Veel mensen hebben de neiging tot exhibitionisme en/of voyeurisme. Ik heb het allebei (niet voorbij het schaamhaar!) en ik kan me niet voorstellen dat je daar met een platform iets tegen kunt doen. Bovendien denk ik dat Rouvoet en Balkenende het een geweldig idee vinden en dan is de lol er voor mij al bij voorbaat af.

    Wat voor de één intiem is, is voor de ander heel gewoon.

  8. Carmen said

    Je bent eerlijk Molo: “Ik, daarentegen, zou daar wel graag tegen beschermd worden.” Ik vermoed dat jij ernstige ziektes eng vindt en het liefst je handen voor de ogen slaat: “Als ik het niet zie, is het er niet.”
    Bloggend Nederland stelt alles aan de orde, de meest intieme details worden met elkaar gedeeld. Elke lul die er geen moeite mee heeft een lul te zijn schrijft een boek of maakt een film en wij vreten het. Seks speelt een hoofdrol in zo’n persoonlijk drama want seks verkoopt goed. Seks in combinatie met een sprintje naar de dood verkoopt beter.
    Als ik Job Cohen zie tobben met zijn vrouw in de rolstoel op weg naar een burgemeestersplicht denk ik: “Hoe ziet hun leven er uit, zouden ze nog wel eens op een luie zondagochtend lekker vrijen.”
    Peter Blok en Maria Goos zijn nooit te beroerd om hun leven, ook hun seksleven, te bespreken. Ze zijn niet van porcelein.
    Ik vind Frenk vdL één van de betere interviewers, ik stoor me nooit aan hem.
    Wat ik te intiem vind is weten wat iemand op het porcelein leest terwijl hij een drol draait. Kwestie van Smaak.

  9. Bob said

    O jee, Max. Word je zomaar genoemd in een echte krant! Wel spannend he?

    Wat betreft het platform voor de instandhouding van de privacy en het recht om verschoond te blijven van de intieme openbaringen van wildvreemden (PVDIVDPEHROVTBVDIOVW): Ik doe ook mee.

  10. mariska said

    Het is jammer dat (misschien door godsdienst) bloot en seks in veel culturen zo’n hysterisch thema zijn geworden. Kijk naar hoe relaxed sommige indianenstammen met hun lichaam omgaan. Kijk naar een puber die niet wil dat anderen haar bloot zien maar die reactie totaal niet voelt als haar broertje van vier de badkamer binnenkomt. Ze weet dat hij niet normatief over naakt en seks denkt, dus is er niets aan de hand. Er zit geen enkele lading aan wanneer apen in artis copuleren terwijl ze dromerig het publiek in de ogen kijken. Het is het publiek die daar in hun hersenen meer van maakt dan het is.
    Zo’n Frenk van der Linden is alleen maar hyperig. Onnatuurlijk om er in zo’n interviewsituatie naar te vragen. En waar ik al helemaal niet op zit te wachten is op het narcistische antwoord. Het hippe. Want het antwoord op zulke vragen zal veel te maken hebben met wat ze denken dat je hoort te zeggen. Zeggen “nee, wij hebben nooit meer seks, bij ons is de intimiteit weg” zul je niet gauw horen want looser zijn is natuurlijk het echte taboe.

  11. Oud Zeikwijf said

    Mij gaat het om het scoren. Om de professionals die een slaatje slaan uit de intimiteit van geïnterviewden, en om de stelselmatigheid hiervan. Met intimiteit bedoel ik zeker ook niet alleen seks. Denk voornamelijk aan geboorte en dood, dat vind ik veel intiemer, en dus beschermwaardig. Wat bloggertjes met hun seksleventje doen is voor mij niet relevant in deze discussie. Ik neem daar ook geen aanstoot aan.

  12. Oud Zeikwijf said

    Ik denk dus vooral aan professionals die op grond van hun beroep allerlei intieme details uit hun praktijk op internet zetten:
    -(straf-)advocaten
    -(para)medici
    -vroedvrouwen
    -uitvaartondernemers
    -etc…
    Al zijn de namen gefingeerd, je erkent de situatie wel degelijk, en die teksten blijven tot in de eeuwigheid staan.

    Wat betreft het journalisme, een meisje werd jaren geleden geïnterviewd over een of andere toestand in haar gezin. Eenmaal volwassen had ze grote spijt van de uitlatingen die nog steeds in het online-archief van de Volkskrant stonden. Ze had er professioneel ook last van. Ze verzocht de krant om de gegevens weg te halen. De ombudsman veegde haar verzoek van tafel.
    Dat bedoelde ik met “je moet de mensen tegen zichzelf beschermen.” De meeste van ons overzien de consequenties van onze uitlatingen niet. De journalist doet dat wel, en maakt daar bewust misbruik van. Dàt is waar het mij om gaat, en daarom neem ik plaats in het platform van Molo. Niet om bloggertjes met seksfantasieën of scatologische neigingen (Molo ;-P) op de vingers te tikken.

  13. Carmen said

    OZ, er zijn veel (vooral) domme journalisten. Zij zijn – net als normale mensen – niet in staat om bokken van schapen te scheiden.
    Dus: geen namen, foto’s of andere draden op het internet. Hooguit vermoedens. Wel zo spannend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: