De zus van Stuart A. Staples

januari 29, 2010

J.D. Salinger

J.D. Salinger is dood en het miezert. In mijn oren klinkt de muziek van Tindersticks. Die hebben een nieuw plaatje, dat ik overigens nog niet beluisterd heb, maar wat me wel op het idee bracht hun naar zichzelf vernoemde tweede album weer eens te beluisteren. Zelden viel muziek zo samen met het wat druilerige gevoel dat op een dag als deze in mij huist. Ik stapte op tram 14. Terwijl we de Admiraal de Ruijterweg opdraaiden, begonnen de eerste tonen van Sister. Een dromerige xylofoon en een rustig wandelend basloopje.

You remember my sister?, begint Stuart A. Staples zijn lijzig vertelde verhaal. Een tragischer verhaal dan het verhaal van de zus van Stuart A. Staples is er zelden op muziek gezet. “How many mistakes did she make with those never blinking eyes”, vraagt Stuart zich mompelend af. Een pianootje komt binnen dommelen.

Op haar vijfde verdwijnt het licht uit haar ogen. Ze stonden samen bij het raam, zij liet hem vertellen wat hij zag. Hij beschrijft het huis aan de overkant. Met het kleine grasveldje en een vervallen hek. De muziek valt even weg en Stuart Staples vertelt wat zijn zus toen zei:

“I can see little twinkly stars, like Christmas tree lights in far away windows.
Rings of brightly coloured rocks floating around orange and mustard planets.
I can see huge tiger striped fishes chasing tiny blue and yellow dashes,
all tails and fins and bubbles.”

Stuart kijkt naar het grijze huis aan de overkant en doet de gordijnen dicht. De muziek komt weer terug, bijgestaan door een monter slaggitaartje en getik op de snaredrums. “She burned down the house when she was ten years old.” De kat en hun moeder komen om in de vlammen. IJle viooltjes waaien langs. Staples zus trekt op haar vijftiende in bij haar gymleraar, die zonder werk komt te zitten en gaat drinken. Een paar jaar later slaat hij het leven uit de rechterhelft van haar lichaam. Vrolijk tetterende trompetjes. Ze belandt in een rolstoel en wordt dikker. “We buried her when she was 32. Me and my aunt, the vicar, and the man who dug the hole.”

Een aanrader, wil ik maar zeggen.

Advertenties

6 Reacties to “De zus van Stuart A. Staples”

  1. Bob said

    Op haar dertiende valt ze dronken in de bron en “breekt haar hoofd”. Dan kan ze opeens weer zien. Een fluke of nature. Toen dacht ik even dat het de goede kant op ging, maar nee.

    Is dat verhaal waar?

  2. Molovich said

    Ook als het verzonnen is, is het waar.

  3. Rigo Reus said

    Is dat het liedje waarin Stuart vermeldt dat “ze wilde een goedkope kist, ze hield van het idee dat de wormen zo sneller bij haar zouden komen”.
    Ik moet zeggen, toen die plaat uitkwam (1995?) dat die tekst me wel bij bleef.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: