Modern leven

december 15, 2009

Tomassi

“Rolo Tomassi is vernoemd naar een personage uit de film L.A. Confidential”, las ik in het programmaboekje. Dat is incorrect. Rolo Tomassi is geen personage uit L.A. Confidential, maar een naam die de vader van hoofdpersoon politieagent Ed Exley (Guy Pierce) heeft bedacht voor de klootzak die alle ellende veroorzaakt maar er altijd mee weg komt (zie foto).

Hoe het ook zij. Het programmaboekje zat fout, maar een goede bandnaam is het wel. De band zelf bestond uit een groepje supernerds en een zangeres die er genoegen in schiep haar stembanden en onze oren te martelen met een zogenaamde gruntstem, zeg maar het geluid dat zombies maken als ze wakker worden met een kater en ontdekken dat hun identiteitskaart gestolen is. Nu wordt het gruntgeluid meestal voortgebracht door bleke mannen met lange ongewassen haren. De zangeres van Rolo Tomassi echter was een lief, klein, blond meisje dat bovendien astmatisch bleek (ik zag haar soms aan zo’n puffapparaatje zuigen). Haar grunt klonk wat ijler dan de gemiddelde grunt, maar was toch indrukwekkend te noemen. Ze werd begeleid door hypernerveuse metal, volgestouwd met gitaarriffs die per tien seconden meer noten bevatten dan het hele oeuvre van Keith Richards.

Ik bevond mij in het Paard van Troje te Den Haag alwaar het festival State X New Forms bezig was, dat de grenzen van de hedendaagse muziek opzocht. Zo kwam het dat ik een uurtje eerder met de hand onder de kin zat te kijken naar een gezelschap dat zich Zeitkratzer Orchestra noemde en gedurende het kwartier dat ik ze heb gadegeslagen klonk als een groep doven dat hun instrumenten maar niet gestemd kreeg. Veel extreem hoge vioolnoten, een hoop boem-paukenslag-daar-ligt-alles-plat op de percussie, piepende blazers en een pianist die zo snel mogelijk op één noot timmerde en daar ook nog bladmuziek bij nodig leek te hebben (ik zag ‘m in ieder geval een keer een bladzijde omslaan). Toen zijn rechterarm moe werd, ging hij doodleuk door met zijn linkerarm.

Nog eerder die avond zag ik Peter Greenaway een poging doen ons te laten zien hoe de ‘cinema van de toekomst’ eruit zag. We leven in een postcinematische wereld, aldus Greenaway in zijn praatje vooraf. Toen de cinema nog wel bestond, maakte hij zeer bezienswaardige films als The Cook The Thief His Wife And Her Lover. Greenaway is echter in de loop der tijd tot de ontdekking gekomen dat cinema dood is en op geheel andere wijze zal opstaan. Hoe precies, wist hij ook niet. Maar wat hij hier ging laten zien was een poging daar vast op vooruit te lopen. “This is what cinema probably looks likes in about ten years.” De crux zat ‘m in het woord probably. Waar ik graag het woord ‘not’ aan zou willen toevoegen. We mochten zelf de verhaallijn in elkaar zetten tijdens het kijken. Nu hou ik daar niet zo van, om zelf m’n verhaallijn in elkaar te gaat zitten zetten. Film is geen Ikea. Nochtans heb ik even mijn best gedaan, en geprobeerd een verhaallijn te zoeken in het bombardement aan beelden dat wij voorgeschoteld kregen. Maar het mocht niet baten. Het was totaal onbegrijpelijk.

Nog eerder die avond had ik, enigszins per ongeluk, een homostel beledigd. Ik was een rijsttafeltje aan het eten met J. en B. in een Indisch restaurant en wij hadden het over het fenomeen ochtendjas. Vorig jaar heeft de moeder van mijn lief haar kerstpakket aan ons gegeven. In dit kerstpakket zat een ochtendjas. En zo kwam het dat ik op een zondagochtend een keer in mijn ochtendjas op de bank naar Buitenhof zat te kijken. “Ik voelde me een ouwe homo”, zei ik tegen J. en B. Op het moment dat ik het zei, had ik er spijt van. Wij zaten namelijk naast een homostel en ik meende waar te nemen dat zij vanaf mijn opmerking over ochtendjassen en ouwe homo’s wat minder prettig op hun stoel zaten. Ik dacht er nog over mijn excuses aan te bieden. Maar ja, dat is ook weer zo aanmatigend. Bovendien liep ik dan de kans het nog erger te maken. Ik ken mezelf. Dan zou ik bijvoorbeeld zeggen ‘sorry, het floepte eruit, jullie kennen het wel, ik bedoel, bij jullie floept er vast ook wel eens uit, of nee, dat klinkt ook weer wat smerig’ en dan zouden we nog verder van huis zijn. Ik heb nog geprobeerd me te nuanceren door te stellen dat ‘ouwe homo’ misschien niet de juiste typering was, dat ik me meer voelde als een vrouw van middelbare leeftijd die elke dag pas om een uur of twaalf haar nest uit komt en ontbijt met een sigaretje en een glas sherry. Maar dat werkte ook weer niet, omdat ik op nu indirect ouwe homo’s gelijk aan het stellen was met oudere vrouwen die aan de sherry zitten.

Het is ook allemaal zo verwarrend, dat moderne leven. Gelukkig heb ik nog een heuse ontdekking kunnen doen. The Invisible. Een zanger/gitarist die mij de dikkere, verwaarloosde halfbroer van Seal leek en die zijn gitaarmuziek samen met zijn stem ergens hoog boven de grond liet zweven. Een bassist die het geheel weer naar beneden drukte met hoekige, ontspannen baslijnen met een metalige klank wat mij aan The Jesus Lizard deed denken. En een drummer die het allemaal liet swingen als een zwarte tiet, om met het juryrapport van De Gouden Uil te spreken toen deze werd toegekend aan Robert Vuijsjes Alleen Maar Nette Mensen.

Advertenties

4 Reacties to “Modern leven”

  1. matxil said

    Goh, zoals altijd ken ik weer helemaal niemand van al die namen die je noemt. Dat Rolo Tomassi maakt benieuwd, maar misschien komt dat wel door dat “lief klein blond meisje met asthma” (wat wil je nog meer?) en niet door wat je zegt over de muziek. Hebben ze geen myspace?
    The Invisible vind ik een beetje clean klinken op hun myspace pagina.

    Wat er op dat festival ontbreekt is “People Like Us” (Vicky Bennett). Hier een voorbeeld: http://www.youtube.com/watch?v=DT8dW9DF5TU.
    En hier kan je een hele hoop van haar downloaden:
    http://www.ubu.com/sound/plu_abridged.html

  2. Molovich said

    Wat ook goed was, maar wel vrij pittig (soms kon ik het gewoon niet volgen, zo onnavolgbaar waren de tempowisselingen soms, was Knalpot:

  3. matxil said

    Jezus inderdaad zeg, wat een stem heeft dat meisje! Moet interessant zijn om live te zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: