Die ochtend in Wognum

oktober 20, 2009

Dirk Scheringa

“Pen in de hand?”
“Ik zit achter de computer, Dirk.”
“Ook goed. Tik maar op: Beste Wouter…”
“Beste Wouter?”
“Beste Wouter.”
“Is dat niet iets te informeel?”
“Hoe bedoel je?”
“Euh, nou, je hebt het hier wel tegen onze Minister van Financiële Zaken.”
“Nou en?”
“Je wilt toch iets van ‘m vragen?”
“Ik heb honderd miljoen van ‘m nodig ja, hoezo?”
“Precies Dirk. Honderd miljoen. Da’s niet niks. Als je dat van iemand vraagt, iemand die Minister van Financiële Zaken is, dan ga je zo iemand niet met z’n voornaam aan spreken.”
“Hoezo niet?”
“Ten eerste is het geen persoonlijke vriend van je…”
“Wouter en ik zijn twee handen op één buik, schat.”
“…en al was het een persoonlijke vriend, je vraagt hier niet om de gunst van een vriend, maar om de gunst van een minister.”
“Ik ben een gewone jongen gebleven, Bauk.”
“Wat heeft dat er nu mee te maken?”
“Gewone jongens schrijven geen brieven die beginnen met ‘geachte heer’ of met ‘excellentie’. Gewone jongens spreken iedereen aan met de voornaam. Bovendien, wat stelt het nu voor, zo’n ministerschap. Daar had ik kunnen zitten.”
“Waar had jij kunnen zitten Dirk?”
“Op de stoel van Wouter.”
“Hoe kom je daar nu weer bij?”
“Ik had Minister van Financiële Zaken kunnen zijn, Bauk.”
“Wie zegt dat?”
“Dat zeiden ze op de televisie. Bij De Wereld Draait Door.”
“Wanneer zeiden ze dat dan?”
“Een paar maanden geleden.”
“Wie zei dat dan?”
“De directeur van de DSB Bank.”
“Dat ben je zelf!”
“Nou en? Ik was een verdomd goede Minister van Financiën geweest. Zeker in crisistijd. Als ik Minister van Financiën was geweest, Baukje, dan had ik het nooit zo ver laten komen.”
“Had je wat nooit zo ver laten komen?”
“Dan had ik nooit toegestaan dat ze de DSB Bank kapot zouden maken.”
“Het is je eigen bank, Dirk, ik denk niet dat je er mee weg zou zijn gekomen wanneer jij je eigen bank zou redden door het een kapitaalinjectie te geven terwijl het zo’n door- en door verrot bedrijf is.”
“Waar heb jij het nu weer over?”
“Over de realiteit, Dirk.”
“Welke realiteit?”
“De realiteit waarin wij leven Dirk. De realiteit waarin jij een bank van de ondergang probeert te redden die door en door verrot is, Dirk. De realiteit waarin jij geen Minister van Financiële Zaken bent. De realiteit waarin elk mens begrijpt dat het voorbij is. De realiteit die je maar niet onder ogen wilt zien.”
“Wat zeg je me nou?”
“Je hebt het verpest, Dirk. Je hebt je hand overspeeld. Met je bank, je voetbalclub, je schaatsploeg en je museum.”
“D’r uit.”
“Wat?”
“Je hebt me prima gehoord. D’r uit.”
“Ik ben je vrouw, Dirk, ik woon hier.”
“Niks mee te maken, Bauk. M’n huis uit. Ga de schapen maar voeren. Ik schrijf die brief zelf wel.”

Advertenties

3 Reacties to “Die ochtend in Wognum”

  1. Paddy said

    Hahaha, heerlijke vrouw, die Bauk!

    PS: Je hebt je hand overspeelD

  2. Molovich said

    Ja, zeg het net. Maar dank hoor.

  3. MMaas said

    Jahaha, die malle Dirk. Als ik Zijne Excellentie W. Bos ws had ik de brief van Scheringa ook meteen in de haard gesmeten. Wat denkt ie wel!
    En dan hebben we het nog niet eens over zijn sms-je aan Balkenende:

    H Balk! plz 100 mio vr herstrt DSB. Kan jij WTRBOS ff aan zijn jas trkkn? zsm aub!!!! grtz Dirk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: