The Lost Symbol

september 18, 2009

Omslag The Lost Symbol

Iedereen die dacht dat successchrijver Dan Brown met The Lost Symbol wel een The Da Vinci Code deel II zou hebben geschreven, komt zeer bedrogen uit. Alleen de hoofdpersoon (hoogleraar religieuze symboliek Robert Langdon) is gebleven. En er is een raadsel dat op de laatste bladzijde wordt opgelost. Maar daar houden de overeenkomsten op.

We ontmoeten Robert Langdon een aantal jaren na zijn succesvolle zoektocht naar de Heilige Graal, zoals beschreven in The Da Vinci Code. Zijn relatie met de veel jongere Sophie is op de klippen gelopen. De bevallige Francaise bleek een nymfomane van het zuiverste soort. In de tijd dat hun relatie duurde, wist Sophie werkelijk met alle collega-hoogleraren van Langdon het bed, het haardkleed en de keukentafel te delen.

Als Langdon op een dag ziek thuiskomt en zijn geliefde op het aanrecht aantreft, daarbij zowel de professor Boeddhistische semiotiek als zijn bloedeigen moeder seksuele hand- en spandiensten verlenend, is voor hem de maat vol. Langdon vertrekt, raakt verslaafd aan Crystal Meth en schuimt maandenlang door de wezenloze midlands van Amerika.

Tijdens een van zijn trips op Crystal Meth krijgt Langdon een visioen van een zingende kabouter die, gezeten op een troon in een immens huis, zijn hulp inroept. Aanvankelijk probeert Langdon het visioen te negeren. Hij ziet het echter wel als de uitgelezen aanleiding om af te kicken van zijn verslaving. Hij vertrekt naar zijn tante in Minneapolis, alwaar hij liefdevol wordt ontvangen.

Als de ergste afkickverschijnselen voorbij zijn, geniet Langdon van de eenvoudige kookkunst van zijn tante. Bovendien mag hij graag door de nachtelijke straten van Minneapolis dwalen. Tijdens een van zijn tochten stuit hij op een enorm landhuis dat hem vaag bekend voor komt. Hij besluit aan te bellen. De poort gaat open, Langdon wandelt naar binnen, hij gaat het huis in en treft daar, na een half uur door het huis te hebben gedwaald, in een grote lege zaal, een heel klein mannetje op een troon. Precies het beeld dat Langdon in zijn visioen had.

Dat mannetje, nauwelijks twee turven groot, blijkt The Artis Formely Known As Prince te zijn (TAFKAP dus). Om een lang verhaal kort te maken: TAFKAP is zijn symbool kwijt en heeft via een visioen Langdons hulp ingeroepen. Wat volgt is een krankzinnige zoektocht naar TAFKAP’s verloren identiteit. Een zoektocht die hen langs de geschiedenis van de zwarte muziek in Amerika voert. TAFKAP en Langdon plegen een moord om in een chaingang te komen, in een voodoo-ritueel roepen ze de spirits van James Brown en Barry White op, ze proberen hun ziel aan de duivel te verkopen op dezelfde driesprong waar Robert Johnson ooit zijn ziel had verkocht. De verrassende ontknoping zal ik hier niet weggeven, maar dat de geest van Michael Jackson en diens aapje Bubbles hierin een grote rol spelen, dat hoef ik u hopelijk niet te onthouden.

In tegenstelling tot The Da Vinci Code is The Lost Symbol veel meer character driven dan plot driven. In de twee bladzijden waarin Brown de Crystal Meth-verslaving van zijn hoofdpersoon beschrijft, krijgt Langdon meer reliëf dan in de complete vierhonderdzoveel pagina’s die The Da Vinci Code duurde. En zelfs van TAFKAP weet Brown een krachtig personage te maken. Mysterieus, wispelturig, onzeker, maar ook warm en hartelijk. Het proza waarin dit alles wordt beschreven, is keihard en rauw, maar dan opeens weer verstillend poëtisch. Een weinig verheffend tafereel als ‘Langdon rochelde bloed op’, kan zomaar gevolgd worden door de volgende zin: “De vale winterzon zakte weg in de zee van gebouwen die Minneapolis vormden. Een gouden aureool verschafte de stad de glans van heiligheid. ‘De mensheid is gezegend’, bedacht Langdon zich, en liet een donderscheet door de verlaten straten galmen.”

Hoe vreemd ook, het werkt. Dan Brown is ver boven zichzelf uitgestegen.

Advertenties

17 Reacties to “The Lost Symbol”

  1. Luuuucifeeeeeer! said

    Volgens mij is Max gelukkig 🙂

  2. Zolang Tom Hanks leeft, leeft Robert Langdon.

  3. Ah, de gebroken nachten gaan Max niet in de kouwe kleren zitten, zie ik.

  4. cole said

    #G@?ver?@em#; ik ben in hoofdstuk 14 en nog geen spoor van de beloofde nymfomanen en keukentafelseks; zelfs geen hintje ontrent de cupsize van Pam en Katherine; Ik eis schadevergoeding MAX!.
    Daan is wel weer Wiki-interessant met vrijmetselaars en Noetic Sciences.
    I.t.t. tot Max stelt Daan nooit teleur; Noetic Sciences, het bestaat gewoon weer natuurlijk.
    Daan zit eerst 9 maanden te Wikipediaën en breit die stukjes dan in drie maanden in Jip-en-Janneke-taal aan elkaar.

    Overigens begrijp ik nu ook waarom de binnenringloge van de salon mn Zomervulling spoorloos heeft laten verdwijnen: op 20 augustus jl: schreef cole veel te visionair over de vrijmetselsymbolen achterop dollarbiljetten van de Washingtoninnercirkelloge.

  5. Molovich said

    20 augustus, zei u? Ik zal kijken of ik het weer naar voren kan toveren.

    Maar Cole, je moet dit soort onzin ook niet lezen. Eerlijk gezegd ben ik van mening dat er op de boeken van Brown belasting geheven moet worden. Literaire vodjestax, zou ik het willen noemen. Ik heb de Da Vinci Code gelezen. Zelden zulke lelijke zinnen tot mij genomen, zoveel clichématigheid te verstouwen gehad, mij in zulke oninteressante hoofdpersonen moeten interesseren. En de pest is: je wilt weten hoe het afloopt. Maar de desillusie was groot, toen ik de ontknoping wist. Die had, net als alle andere raadsel, al van mijlenver zien aankomen. De ontknoping was wel zo obvious, dat ik niet kon geloven dat dit de ontknoping was. Als je begrijpt wat ik bedoel.

  6. cole said

    Ik ben benieuwd of onze eigen religieuze symboloog dit raadsel zonder nymfomane cryptologe weet op te lossen. Nieuwe aanwijzing: ‘3 fallen angels, waaronder binnenspiegel Enraha’.

    Robert Langdon is een soort Indiana Jones en de ‘alter ego’ van Daan. Beide zijn claustrofobisch en geobsedeerd door gebouwen, gesloten ruimtes, geschiedenis en complotten … en niet in mensen of karakters.
    Washington D.C. stijgt een stevig paar plaatsjes op mijn vakantiewenslijst.
    Ik heb ooit eens tijdens een ‘open kerkendag’ in een Loge mogen rondneuzen en werd ook gefascineerd.
    Ik ga dus gewoon lekker doorsmullen en uitlezen en nog een halfjaar lang vrijmetselsymboliek in mijn reaguursels opnemen.

  7. Rigo Reus said

    bedacht Langdon zich maar heeft hij (Brown) het boek oorspronkelijk in het Duits geschreven?

  8. cole said

    Freimauerei, ein gefundenes Fressen für den Kohl.

  9. Molovich said

    Nee Rigo, dat is een vertaalfoutje van mij. Dan Brown-boeken horen dan ook kut vertaald te worden. Is traditie. Want haastwerk.

  10. Rigo Reus said

    Ah Max, ik hoor tot het selecte clubje van, ongeveer 125 man, dat nog nooit een bladzijde van Dan Braun heeft gelezen, en dat is dan in Nederland. Ja, hoe is het mogelijk. Maar de man is onontkombaar natuurlijk, daarom bereiken mij wel van tijd tot tijd allerlei berichten over ’s mans boeken. Ik wist dus niet dat The Lost Symbol nog niet vertaald is. Op http://papierenman.blogspot.com/ besteedt men vandaag ook nog aandacht aan Brown. Voor de liefhebber en voor degene die dat juist niet is.

  11. cole said

    Pullman is met één n.
    “There’s nothing wrong in writing as he does, but it is not great writing.” zou je ook wat letterlijker kunnen vertalen als:

    “Er is niets mis met zoals hij schrijft, maar het is geen groots schrijven.”

  12. cole said

    Eerlijk gezegd is mijn kennis van de Engelse taal te gering om de meeste fouten te ontdekken.

    Over nr. 1 wil ik wel iets zeggen: The Da Vinci Code naar Leonardo da Vinci. Daar is niets geks aan, allereerst omdat ook een beeldhouwer Leonardo Vinci het tot Wiki-lemmaatje heeft geschopt.

    Bijna tijdgenoot Caspar van Baerle of Barlaeus (1584-1648) heeft zich naar een straat laten vernoemen (of zoiets).
    In het bekendste gebouw aan de Van Baerlestraat spelen ze sindsdien regelmatig muziek van Van Beethoven.
    Omdat Amerikanen dat niet begrijpen plakken ze alles maar aan elkaar: Leonardo DiCaprio.
    Uit THE NYT: The DiCaprio character…

  13. Molovich said

    Ja, dat is een beetje muggenzifterig van The Guardian. En die zinnetjes waarin Bruintjes’ gebrekkige beheersing van de Engelse taal wordt gelaakt, kunnen mij ook enigszins gestolen worden. Maar daar staan voorbeelden als het volgende tegenover:

    The Da Vinci Code, chapter 4: “He could taste the familiar tang of museum air – an arid, deionized essence that carried a faint hint of carbon – the product of industrial, coal-filter dehumidifiers that ran around the clock to counteract the corrosive carbon dioxide exhaled by visitors.”

    Commentaar The Guardian: “Ah, that familiar tang of deionised essence.”

    The Da Vinci Code, chapter 5: “Only those with a keen eye would notice his 14-karat gold bishop’s ring with purple amethyst, large diamonds, and hand-tooled mitre-crozier appliqué.”

    Commentaar The Guardian: “A keen eye indeed.”

    En, The Da Vinci Code, chapter 32: “The vehicle was easily the smallest car Langdon had ever seen. “SmartCar,” she said. “A hundred kilometers to the liter.””

    Commentaar The Guardian: “Pro tip: when fleeing from the police, take a moment to boast about your getaway vehicle’s fuel efficiency. And get it wrong by a factor of five. SmartCars do about 20km (12 miles) to the litre.”

    Ik vind dat vrij hilarisch. En tekenend voor Bruintjes’ onkunde. Maar wat ik precies tegen De Da Vinci Code heb, kunt u hier lezen: http://chimsky.nl/?p=263

  14. cole said

    Bijvoorbeeld 18. tang moet ik eerst opzoeken (doe ik niet, niet essentieel voor het verhaal)
    Hij lijkt wel allerlei luchtbehandelingstechnieken door elkaar te halen, maar ioniseren van lucht tbv stofverwijdering is bekend.

    14. Rio Plata:
    The Río de la Plata (Spanish: “River of Silver”)—always rendered River Plate in British English and the Commonwealth, and occasionally rendered [La] Plata River in other English-speaking countries.

    The Old World consists of those parts of Earth known to Europeans, Asians, and Africans in the 15th century.

    Dus ik weet het niet hoor.. ik maak ook wel eens een foutje: Leonardo Vinci was geen beeldhouwer, maar een componist.

  15. фильтруйте ваши всказывания слишком много воды

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: