Casablanca

september 2, 2009

This is the beginning of a beautiful Friendship

Of ik wist dat Casablanca in een café eindigt. “Nee”, zei ik tegen mevrouw Molovich die deze wetenschap zojuist uit de krant had gehaald, “ik dacht op het vliegveld van Casablanca.” Humprhey Bogart die samen met politieagent Louis de mistige nacht in loopt en zegt dat dit het begin zou kunnen zijn van een mooie vriendschap.

Maar het was dus in een café. Het stond als volgt in het wekelijkse magazine van de NRC te lezen, in een interview met de 79-jarige advocaat Jan Boone:

Zo vraagt Jan Boone of het bezoek (interviewer Pieter Kottman, mjm) weet waar het slot van de klassieke film Casablanca zich afspeelt. “In een café, maar de meeste mensen herinneren zich een vliegveld in de mist en het is dan verdomme lastig hen ervan te overtuigen dat de film anders eindigt dan in hun hersenen vastligt.”

Ik groef in mijn herinnering. Zei Bogart die beroemde uitsmijter dan terwijl hij met Louis een biertje zat te drinken? Of eindigde de film helemaal niet met die woorden en liepen de twee vlak voor de aftiteling nog even de dichtstbijzijnde bar binnen? Ik kon het moeilijk geloven. Maar kennelijk was het zo, want waarom zou meneer Boone het anders beweren? Om even de retorische trukendoos te tonen, bedacht ik mij toen. Een proeve van zijn kunnen. Laten zien hoe hij te werk gaat wanneer hij in de rechtszaal de rechter moet overtuigen van de onschuld van zijn cliënt. Als iemand zegt dat weinig mensen zich herinneren dat Casablanca in een café eindigt, dan is de verleiding best groot om je ineens toch dat café te herinneren. Je zult op z’n minst, zoals ik, gaan twijfelen aan je eigen herinnering.

Gelukkig hebben wij tegenwoordig youtube, dus konden wij meteen controleren of Jan Boone inderdaad een beetje met ons geheugen zat te spelen. En ja, meneer Boone zat met ons geheugen te spelen alsof het een kattenkeutel in een zandbak was. Humphrey Bogart en Louis hebben Ingrid Bergman uitgezwaaid, Bogart legt een nazi om. Als alles weer koek en ei is, wandelen Bogart en Louis over het mistige vliegveld weg en zegt Bogart dat dit wel eens het begin kan zijn van een mooi vriendschap. Waarna de woorden The End over een kaart van Afrika verschijnen terwijl de eerste maten van het Franse volkslied klinken. Geen café in de wijde omtrek te bekennen.

Advertenties

13 Reacties to “Casablanca”

  1. Paddy said

    Die vuillak van een Boone! God prijze u scherpe geest, heer Molo!

  2. Molovich said

    Ja. Maar om misverstanden te voorkomen: ik vind dit een bijzonder aardige schelmenstreek van meneer Boone. Zoiets kan wel op mijn bewondering rekenen. Ik hou wel van advocaten.

    Wat ik ook nog wilde vertellen, maar wat ik uiteindelijk niet heb gedaan, is een kleine anekdote over een kennismaking die ik ooit had met Oscar Hammerstein. Die zat ooit, samen met zijn confrère Sponk en de rest van hun advocatenkantoor, te lunchen in een of ander lunchtentje aan de Wolven- of Berenstraat te Amsterdam. Ik was daar om te ontbijten en had een uitsmijter besteld. Hammerstein & Sponk en hun gevolg zaten aan de leestafel, naast het rekje met de tijdschriften. Ik wilde een VN of zo lezen, liep naar het rekje toe en begon uitgebreid te zoeken naar een leesbaar tijdschrift, onderwijl hopend dat men het over een of andere belangrijke strafzaak had. “Zoek je de Donald Duck”, vroeg men mij opeens. Het was niet Hammerstein, en ook niet Spong die mij dit vroeg, maar een andere advocaat, zo eentje met bretels. De tafel moest lachen om de opmerking. Ik wist niks terug te zeggen, omdat mijn ontzag groot is voor advocaten, en glimlachte verontschuldigend. Ik zei nog wel iets. “Nee”, of zo. Of misschien zelfs “ja”. Later heb ik me nog bedacht wat ik kon zeggen om meneer de advocaat op z’n nummer te zetten, maar wat dat was, ben ik weer vergeten.

  3. Paddy said

    Haha, heerlijk tafereel! Had ze gewoon de waarheid verteld.

  4. Atomuhr said

    L’esprit d’escalier maar dan nog later dus.
    Woody Allen vertelde ooit ergens dat hij een perfecte grap had bedacht voor een situatie die zich nog moest voordoen. Hij was op dat moment al 30 jaar aan het wachten.

  5. Kornuit said

    Is het ‘Sponk’ of ‘Spong’, gister attendeerde ik u al op uw verval, Molo. Vandaag maakt dat meer dan duidelijk: eerst de lezer meenemen in een Ontmaskering van Leugens om vervolgens precies hetzelfde te doen. Verbijsterend!

  6. Horst said

    Atomuhr: dat doet me weer denken aan een aflevering van Seinfeld, waarin George de hele tijd rondloopt met de slechtste comeback ooit:

    The Reilly Comeback (George Costanza)
    George Costanza has a conflict with one of his coworkers at the New York Yankees named Reilly (Joel Polis). When Reilly catches George stuffing himself with shrimp cocktail at a meeting, Reilly remarks: “Hey George, the ocean called; they’re running out of shrimp.” Slow-witted George cannot think of a comeback until later, while driving to the tennis club to meet Jerry. His comeback is: “Oh yeah, Reilly? Well, the Jerk Store called, and they’re running out of you.” George becomes obsessed with recreating the encounter so that he can make use of his comeback.

    Jerry, Elaine and Kramer disapprove of “jerk store” as a comeback mainly because “there are no jerk stores.” Elaine suggests, “Your cranium called. It’s got some space to rent.” Jerry offers, “The zoo called. You’re due back by six.” Kramer finally suggests that George simply tell Reilly that he slept with his wife.

    After discovering that Reilly was let go from the Yankees and now works for Firestone, George flies to Akron, Ohio, sets up a meeting, and brings a tray of shrimp just to try out the jerk store line. When he says it, however, Reilly shoots back with “What’s the difference? You’re their all-time best seller.” George, unprepared for this ends up using Kramer’s line, “Yeah? Well I had sex with your wife!” He is then told that Reilly’s wife is in a coma.

    During the end credits, George is seen driving away from the airport back in New York, muttering to himself that he could not think of another comeback, when he utters, “The life support machine called…”, and in an ecstatic fit, whips his car into a U-turn to head back to the airport and fly back to Firestone to deliver yet another comeback, all the while yelling out “You’re beat, Reilly! You just screwed yourself!”

  7. Paddy said

    Gouwe serie ook, dat Seinfeld.

  8. Paddy said

    Max, uw site is wat tragig en loopt vaak vast tijdens het reageren e.d.

  9. Molovich said

    Ja, ik heb daar dus geen enkele macht over. Traag of niet traag, het is voor mij een even groot raadsel.

  10. Molovich said

    Ik wilde daar trouwens ook net over beginnen, over die uitzending van Seinfeld met George. Heerlijk om weer terug te lezen.

  11. Paddy said

    Ik zat hardop te lachen. En anderen met mij toen ik ze vertelde waar ik om lachte.

  12. Atomuhr said

    Die aflevering kende ik nog niet! Geweldig.

  13. Molovich said

    Je hoort het George ook zeggen, hè. Met die stem die zo hees wordt als hij zich opwindt: “YOU’RE BEAT, REILLY!! YOU JUST SCREWED YOURSELF!!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: