Zweten als een Potter

juli 24, 2009

Harry Potter

Met de minuut werd het warmer. Terwijl het al een graad of dertig was toen we plaatsnamen. Mijn voeten broeiden in m’n sokken. Daar hadden meer mensen last van. Aan de penetrante zweetwalm te oordelen die onze neus binnendrong, hadden velen hun schoenen uit gedaan. Mijn borst werd klam, mijn oksels nat, rond mijn schaamstreek heerste een subtropisch klimaat.

Voor ons op het witte doek was Harry Potter bezig alweer zijn zesde avontuur te beleven. Waarom precies bleef enigszins onduidelijk. Ik had het vijfde avontuur van Harry gemist, dus viel een beetje plompverloren in het verhaal. Precies zoals Harry zelf ook wel eens overkomt. Dat hij dan ineens ergens is zonder te begrijpen hoe hij daar kwam.

Tijdens zijn vorige avontuur had Harry Potter, zo begreep ik uti de context, de vader van Draco Malfoy vermoord, die zich qua haardracht en extremisme tot een Zweinsteinse versie van Geert Wilders aan het ontwikkelen is. Net als Geert wordt Draco gedemoniseerd. En net als bij Geert is dat wel begrijpelijk, want die Draco, die houdt er rare ideeën op na. Of beter gezegd: hij staat onder invloed van bepaalde lieden die er rare ideeën op nahouden. Ideeën die uiteindelijk de wereldheerschappij van de Dark Lord zouden moeten opleveren.

Wat mij altijd verbaast aan het tovernaarsopleidingsinstituut Zweinstein is het gemak waarmee de schoolleiding bereid blijkt haar leerlingen aan dergelijke donkere krachten over te leveren. Er zijn problemen met ene Tom Riddle, beter bekend als Lord Voldemort, een oud-leerling die zich tot taak heeft gesteld de wereld in duisternis te hullen. Er is een nieuwe leerling (Harry dus) die de taak blijkt te hebben hem tegen te houden. Een andere leerling (Draco) wordt juist door de dark side ingelijfd om mee te strijden.

En dan zijn er ook nog eens een paar honderd onschuldige leerlingen die elk jaar maar weer moeten blootstaan aan het gevaar dat deze strijd met zich meebrengt. Sluit je school een paar maanden en los je interne problemen op, denk ik dan. Ik snap ook niet waarom al die ouders hun kinderen maar naar die vervloekte school blijven sturen. Houden tovenaars niet van hun kinderen? Vinden ze carrière en status zoveel belangrijker dan het welzijn van hun kroost? Er zijn inderdaad nog niet al te veel slachtoffers gevallen onder de onschuldigen, maar dat lijkt me meer een kwestie van geluk dan van calculatie.

Harry Potter and the Half-Blood Prince
hobbelt in de tussentijd van de ene naar de andere scène, zonder dat er al te veel samenhang in te vinden valt. Harry moet een geheim zien te ontfutselen aan zijn toverdrankleraar Horace Slughorn (verdomd leuk rolletje van karakteracteur Jim Broadbent), maar als hij dat geheim na veel gedoe eindelijk te pakken heeft, blijkt dat niet bepaald het soort geheim waarvan je steil achterover slaat. Niettemin onderneemt Harry samen met professor Albus Dumbledore snel actie.

Plots staan ze op een rots midden in een onstuimige zee. Ze gaan een grot binnen, Dumbledore druppelt wat bloed op de stenen, de stenen brokkelen af. Ze staan in een ruimte. Dumbledore laat een lichtbal door de ruimte gaan. Die lichtbal blijft ergens hangen. “Daar moeten we zijn”, zegt Dumbledore, “maar hoe komen we daar?” Een ketting rijst uit het water, Harry trekt eraan, een sloep komt bovendrijven. De twee varen naar de lichtbal. Daar bevindt zich een kelk die Dumbledore moet leegdringen. Dumbledore drukt Harry op het hart dat hij ervoor moet zorgen dat die kelk leeg komt. Dumbledore neemt een slok, krimpt ineen, Harry blijft Dumbledore te drinken geven. Dumbledore bezwijkt, honderden zombieachtige wezens komen het water uit kruipen om Harry mee de diepte in te sleuren. Nu zijn leerling in nood is, vindt Dumbledore kracht om de wezens met zijn laatste toverkrachten te verdrijven, Harry overleeft het avontuur. En dan volgt de apotheose.

Het aardige van dit soort films is dat alles mogelijk is. Je moet er alleen wel voor zorgen dat de toeschouwer in dat alles wenst mee te gaan. De toeschouwer moet bereid zijn te geloven wat niet te geloven valt. Die bereidheid was aan het eind van Harry Potter and the Half-Blood Prince geëvolueerd in een ongeïnteresseerd het zal wel. Tweeëneenhalf uur lang had Harry Potter allerhande beproevingen moeten ondergaan. Beproevingen die echter in het niets vielen bij de beproeving die het bleek om tweeëneenhalf uur naar de avonturen van Harry Potter te kijken in een zweetwalmend, bloedheet zaaltje van bioscoop The Movies.

Advertenties

6 Reacties to “Zweten als een Potter”

  1. Jaap said

    In het boek wordt het wat beter uitgelegd. Hogwarts zit helemaal volgespoten met beschermende spreukjes. Maar desondanks zijn een hoop ouders toch ongerust en naarmate het schooljaar vordert gaan ook meer kids naar huis. Dus ja, oouk toverpapa’s en tovermama’s houden van hun kinderen.

    En Papa Draco is niet dood, maar die zit in de gevangenis omdat ie lid was van Voldi’s knokploeg.

    En waarom dat huis midden in de film ineens gesloopt moet worden, das iedereen een raadsel.

  2. Paddy said

    The Movies! Daar neem ik altijd vrouwen mee naartoe met wie het uiteindelijk niets wordt! Nu ja, een uitzondering daargelaten.

  3. Paddy said

    Ik drink nu een hele vieze wokdka lime trouwens. Moet je sowieso niet doen natuurlijk, wodka lime drinken, maar deze is wel erg vies. Zelfs voor een wodka lime.

  4. mescaline said

    Ik kreeg ook sterk het idee dat de kinderen van tegenwoordig moesten weten hoe je oude mensen doodmaakt met een drankje als het echt moest.

    Net zoals de kinderen van nu weer van alle kanten worden gekgemaakt met spoken, griezels, trollen, aardmannen.

    Waar een verlichte Groninger in 1842 wanhopig tegen vocht, en voor een beetje verlichting in al zijn boekjes die waarschuwden tegen het achterlijkste volksgeloof… dat wordt nu door de HBO-gediplomeerde en tegelijk allerdebielste kinderboekuitgeverijen volkomen onbestraft weer de wereld ingestort voor een paar rotcenten.

    Je zou ze daarvoor toch allemaal in de vlammenwerpers zetten ? Bakken @kreng, take that.

  5. mescaline said

    Verder is de hele film een centenjerker. Wat is daar bezuinigd in de productie van die film…

  6. NederBelg said

    Zowieso zijn de films stukken slechter dan de boeken die eigenlijk best te pruimen zijn (op het laatste deel na dan). Het grote probleem met de Potterfilms is dat aan de ene kant wordt gepoogd het verhaald strikt te volgen terwijl aan de andere kant links en rechts is geknipt waardoor je naar een opeenvolging van scenes zit te kijken in plaats van een “normale” film.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: