Schaduwzomergasten met Jeroen Krabbé (6)

juli 22, 2009

Schaduwzomergasten banner

Omdat de heer Molovich een weekje op vakantie is, verschijnt hier de komende dagen een herhaling van de schaduwzomergasten met Jeroen Krabbé. hier deel 1. Vandaag deel 6 (slot). Waarin de immer bescheiden Jeroen Krabbé een hele trits van zijn beroemde kennissen noemt en de heer Molovich zijn verstand dreigt te verliezen.

MOLOVICH: Zijn er ook goede Nederlandstalige films waarin jij niet hebt meegespeeld?

KRABBÉ: Weinig. De beste films zijn toch gemaakt door Paul als regisseur en Rob als producent. En toevallig zat ik daar meestal ook in. Dat Turks Fruit, waarin ik niet zat, meteen heel erg plat en ordinair is geworden, zullen we maar toeval noemen. Een van Pauls mindere films.

MOLOVICH: We zijn al bij het laatste fragment aanbeland.

KRABBÉ: Jezus (van Nazareth, red.)! Nu al?

MOLOVICH:
Ja, tijd vliegt. Maar goed, The Punisher.

KRABBÉ: O ja. De zinderende finale van The Punisher, een van de beste actiefilms ooit gemaakt. Het is het oorspronkelijke einde. De Amerikaanse versie was een beetje gekuist, maar zo is het bedoeld. Dolph (Lundgren, red.) heeft net mijn zoontje gered uit de moordzuchtige handen van een Japanse maffiavrouw. Daarna wil ik hem doden, maar mijn zoontje houdt mij tegen, omdat Dolph hem gered heeft. In mijn aarzeling die daarop volgt, doodt Dolph mij.

MOLOVICH: Laten we gaan kijken.

Jeroen Krabbé zet z’n leesbril op en draait geïnteresseerd naar het scherm.

Jeroen Krabbé zucht diep. En glimlacht, verlegen haast.

KRABBÉ:
Tsja. Wat moet je daar nog over zeggen hè?

MOLOVICH: Hoe is het om jezelf te zien sterven? Toen ik net naar je keek, leek het alsof je heel erg schrok.

KRABBÉ:
Elke keer weer is het enorm aangrijpend. Het is… Rationeel weet ik natuurlijk dat ik daar niet echt sterf. Ik bedoel, ik kijk ernaar dus ik leef nog, maar op het moment dat ik zie hoe ik daar dat mes in mijn rug krijg, op m’n knieën val en mijn laatste adem uitblaas, trap ik er toch in. Dan schrik ik me wezenloos. Zo overtuigend is het. Harrison (Ford, red.) heeft wel eens gezegd dat dit zijn favoriete sterfscène aller tijden is. Ik vind dat een beetje veel eer, maar goed, in alle bescheidenheid kan ik zeggen dat het niet slecht is, hahaha.

MOLOVICH:
Bedankt dat je m’n gast wilde zijn.

KRABBÉ: My pleasure, Max. My pleasure.

Max J. Molovich verlegt zijn blik van Jeroen Krabbé naar de kijkers thuis.

MOLOVICH: Dit was Schaduwzomergasten. Bedankt voor het kijken. Aanstaande maandag zit op deze plek mijn gewaardeerde collega Willem Bever met tegenover hem Simon Vinkenoog. Slaap zacht.

Terwijl een rustig kabbelend gitaardeuntje klinkt, rolt de camera langzaam weg van de tafel waaraan Jeroen Krabbé en Max J. Molovich hun gesprek nog even voortzetten. Op gedempte toon horen we Jeroen Krabbé nog iets zeggen over Dolly (Parton, red.), James (Bond, red.) en Nelson (Mandela, red.). Na het horen van die laatste naam, zien we hoe Max J. Molovich vijf keer heel hard met zijn hoofd op de tafel bonkt. Jeroen Krabbé reikt over de tafel heen om te kijken of alles wel in orde is met zijn gastheer. Op het moment dat Jeroen Krabbé de schouder van Max J. Molovich aantikt, lijkt er in laatstgenoemde iets te knappen. Wild slaat hij de arm van Jeroen Krabbé weg. Hij probeert de tafel om te gooien, maar die blijkt aan de grond vast te zitten. En terwijl Max J. Molovich zich na deze mislukte daad van verzet huilend terug laat zakken in zijn stoel, horen we Jeroen Krabbé nog iets zeggen over Catherine (Deneuve, red.) en Roman (Polanski, red.). Daarna gaat het beeld geleidelijk op zwart. Inktzwart.

Advertenties

2 Reacties to “Schaduwzomergasten met Jeroen Krabbé (6)”

  1. Hallo Max,
    Eén van je allerbeste stukken, je hebt gelijk dat je hem nog even hebt herhaald. Het is een komkommerseizoen. Dit seizoen beginnen ze het Zomergastengedoe met een presetatrice wier naam ik eigenlijk niet weet, en met Viktor & Rolf! Viktor en Rolf, de modekoningen! Ze hebben elkaar ontmoet op de academie te Arnhem en toen zeiden ze tegen elkaar: laat je snor staan, dan blijven we bij elkaar.
    Interessante gasten!

  2. Steven said

    Dit is toch wel een zeer pijnlijke en hilarische fileersessie cq eerbetoon aan het buitengewoon kleine ego van Jeroen Krabbe.
    Ik heb hardop gelachen en dat doe ik niet vaak als ik lees.
    Sowieso lach ik niet vaak, nu ik erover nadenk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: