Moonwalker

juni 30, 2009

Michael Jackson in Moonwalker

Ja, nog even over Michael Jackson die onlangs zo tragisch van ons is heengegaan. Door alle loftuituingen en eerbetogen zou je bijna vergeten dat de King of Pop meer deed dan alleen maar grensoverschrijdende dansliedjes schrijven en uitvoeren. Zo heeft hij ook een film gemaakt: Moonwalker.

In al deze dagen heb ik daar nog niemand over gehoord. Dat kan natuurlijk ook aan mij liggen, misschien kom ik op de verkeerde plaatsen en bezoek ik de verkeerde website en heb ik de verkeerde vrienden, maar ik heb nog niet bepaald mijn ei kwijt gekund over dit hoogst merkwaardige werkje. U kunt de film in delen terug zien op Youtube. Ik ben er zelf even voor de gelegenheid snel doorheen gefietst. Vooral om het einde weer te zien.

Moonwalker lijkt in eerste instantie een aaneenschakeling van clips. In tweede instantie ook trouwens. Het begint met Jacko die Man in the Mirror vertolkt. Vervolgens gaat het over in een compilatie van Michael Jackson grootste hits. Dan volgt Bad, vertolkt door kinderen. Dat blijkt zich dan allemaal in een Hollywoodstudio af te spelen. Het kind Michael Jackson verandert in de volwassen Michael Jackson die al snel achterna wordt gezeten door tekenfilmfiguren. Michael Jackson verandert in een konijn die op een motor aan zijn belagers probeert te ontsnappen, waarna de clip Speed Demon begint. Als die clip is afgelopen, zit Michael ineens in z’n caravan met z’n aap en begint de clip van Leave me Alone. Vervolgens begint het verhaal. Dat verhaal draait om een of andere evil genius (Joe Pesci met een samuraiknotje) die alle kinderen van de wereld verslaafd wil maken aan drugs. En Michael Jackson, beschermheilige van de kinderen, probeert daar een stokje voor te steken.

Op een gegeven moment wandelt Michael Jackson na een achtervolging per ongeluk een doodlopend steegje in. Hij redt zich hieruit door in een supersnelle sportwagen te veranderen. Nadat hij weer terug in Michael Jackson is veranderd wandelt hij een verlaten nachtclub binnen die op wonderbaarlijke wijze tot leven is gekomen. Michael werpt vanaf 30 meter afstand een muntje in de jukebox, waarna de eerste tonen van Smooth Criminal klinken.

In die clip tarten Michael Jackson en wat dansers de zwaartekracht, totdat ze ineens omsingeld zijn door de gewapende posse van Joe Pesci. Michael vlucht, maar kan geen kant op. Een meisje dreigt met drugs ingespoten te worden, Michael kan dit niet aanzien, maar is niet sterk genoeg om zich uit de greep van de gewapende mannen te onttrekken. En wat doet Michael dan? Dan verandert Michael langzaam in een soort Robocop, een wraakmachine die iedereen kapot schiet. En als Joe Pesci vervolgens in een enorme lasergunkanon gaat zitten, verandert Michael in een ruimteschip om Joe Pesci voor eens en voor altijd te vernietigen. De aarde en vooral de kinderen zijn gered.

Wat dit precies over Michael Jackson zegt, weet ik niet. Ik ben Dr. Freud niet. Maar dat Michael Jackson een vreemde kijk op zichzelf had, moge duidelijk zijn. Die hele verhaallijn lijkt me rechtstreeks uit de koker van Michael Jackson zelf te komen. Ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat er iemand bestaat die vrijwillig in een script schrijft: “Langzaam verandert Michael in een ruimteschip.” Nee, dat moet van Michael zelf afkomstig zijn. Dat er ook niet iemand is geweest die vervolgens aan Michael Jackson voorzichtig heeft uitgelegd dat deze laatste scène misschien een beetje too much was, moge tekenend zijn voor het verdere verloop van meneers leven en het treurige einde daarvan. Dat Michael Jackson zichzelf als ruimteschip laat wegvliegen, laat zien dat hij toen al lang en breed de weg kwijt was. Dat hij steeds witter werd, hoeft ook niet gezien te worden als een verloochening van zijn afkomst. Als Michael Jackson iets wenste te verloochenen, dan was het de gehele mensheid, waarschijnlijk. Michael Jackson wilde niet blank worden, Michael Jackson wilde buitenaards worden. Of waarschijlijk was hij dat al, zijn uiterlijk moest alleen zijn innerlijk weerspiegelen.

Ooit las ik een zeer interessant artikel van Maria van Daalen, die vermoedde dat Michael Jackson zichzelf in een doodsgod van de vodou aan het veranderen was. Zij had naar honderden foto’s van de rechtzaak gekeken waarin Jackson al te kindvriendelijke praktijken ten laste werd gelegd en zij las allerlei symbolische betekenissen in de outfits van Michael Jackson en in zijn juwelen. Het mooiste bewijs van haar theorie vond Van Daalen in de manier waarop Michael Jackson zijn gezicht liet verbouwen: dat begon namelijk verdacht veel op een doodshoofd te lijken, die een gapend gat hebben waar eens een neus zat. Ik zal even citeren:

De doodsgod die ik bedoel, is niet één god, maar een uit een verzameling met de naam Gédé. De Gédé is een gezellige familie goden-van-het-kerkhof. Ze doen in dood, in scabreuze grappen en in fabelachtige rijkdom, ze zijn koning in hun eigen ondergrondse rijk, en dol op kleine kinderen. Ze misdragen zich op een hoogst kinderlijke manier, ze mogen graag de practical joker uithangen, ze doen lekker dansjes met van die rollende heupen waarbij ze zich graag in het kruis graaien, en ze zingen met hoge, nasale stemmetjes. Het hele Michael-Jackson-repertoire komt zo uit een voorstelling die al zo’n vierhonderd jaar oud is.

Nou. Hier. Daar ga je. Dat zet alles in een ander perspectief. Als we met deze wetenschap nog eens naar Moonwalker kijken, dan zien we in het begin Michael Jackson die zingt dat ie in die spiegel kijkt. Deze clip eindigt op een tafel waarop allerlei Michael Jackson-relikwieën liggen uitgestald. Zijn handschoen, wat foto’s met bekende mensen. Overduidelijk een altaar. Vervolgens een compilatie van clips waarin wij Michael Jackson langzaam zien veranderen van kind in heilige. Aan het eind van de film, vlak voordat hij in een ruimteschip verandert, is Michael Jackson in het maagdelijk wit gestoken: de kleuren van de vodou-god van het kerkhof, die toegang tot de onderwereld heeft. Michael Jackson verdwijnt en komt even later weer terug om Come Together te gaan zingen. In het zwart gestoken. Teruggekeerd uit de onderwereld. Om de mensen samen te brengen. Zoals Papa Legba, ook wel bekend als de wegbereider en degene die toegang verschaft tot de onderwereld. De credits van Moonwalker lopen over het nummer The Moon is Walking, van de Zuid-Afrikaanse groep Ladysmith Black Mambazo. Hoogstwaarschijnlijk is Michael Jackson dus niet dood, maar gewoon in een ruimteschip veranderd.

Advertenties

12 Reacties to “Moonwalker”

  1. Biefstuk said

    Henkie komt net bakkerij Kwekkeboom uitgelopen met vastgeklemd onder zijn oksel een halfje tijger wit gesneden. Niet onbelangrijk, het is 25 graden, Henkie heeft een zweetprobleem en Henkie draagt alleen een vrouwenslaander (met daaronder een house broek en oude transparante watersandalwn). “Waarom heb je het niet in plastic laten verpakken in plaats van papier? En waarom in godsnaam onder je oksel?!”, vraag ik. Henkie denkt aan het milieu zegt hij. Het argument dat papier van bomen gemaakt is deert hem niet (Kwekkeboom gebruikt geen gerecycled papier, deftige bakker weet u). En waarom onder zijn arm? Henkie had gisteren met zijn zotte kop een of andere documentaire op TV gezien, iets met baretten en “baahgets”, vond hij romantisch, zo zou het ook in Nederland moeten zijn. Henkie vervolgt zijn weg richting huis met onder zijn oksel iets wat inmiddels tot ranzige wentelteefjes verworden is.

  2. Molovich said

    Wat een verhaal weer. En, nu u het zegt: de housebroek, bestaan die nog?

  3. Biefstuk said

    Wel degelijk meneer Molovich! Iconen verdwijnen niet zo maar! Zeker nu niet na het jubileumfeest van de Roxy waar yours truly nog nooit zoveel voormalig pillenslikkende housers met rollators op één plek gezien heb. En ja, Joost Zwagerman was er ook. En ja, hij had weer een mening over van alles en nog wat. Droeg hij een house broek? Jazeker!

  4. Molovich said

    Was de housebroek ook in de Roxy in zwang? Altijd gedacht dat dit modeverschijnsel beperkt was gebleven tot de plattelandse gabbercultuur.

  5. Wendy said

    Beste Molovich,

    Ik moet van uw kritiek en die van anderen zuchten.
    Alles wat u vertelt en degene die u verder in uw artikel noemt met haar kritiek, is zo’n beetje het ergste van wat ik ooit over dhr. Michael Jackson heb gelezen en gehoord (dit is inclusief de media in Amerika).
    Het zijn de mensen die niet weten hoe zij met een zo bijzonder iemand om moe(s)ten gaan. Zij gissen maar wat en proberen te ontrafelen in welk hokje hij thuis hoort. Zo zijn wij mensen toch, alles en iedereen moet te duiden zijn, anders ervaren wij dit als onveilig.

    Waarom kan een bijzonder mens niet diegene blijven zonder dat er een etiket op hem/haar wordt geplakt?

    En bijzonder is/was hij.

    En ach, die hele kleurenanalyse etc…
    Weet u, wanneer ik in zijn schoenen had gestaan, was ik ook op zoek gegaan naar waar ik mij aan kon vasthouden.
    Hij heeft dit met positiviteit gedaan, waarvoor respect.

    En gek he, ook ik heb zo mijn favoriete kleding in dezelfde kleuren op bepaalde dagen en dit geldt ook voor de voor mij zo bijzondere sieraden.
    In wat voor een hokje pas ik nu?

    Mag ik u erop wijzen dat in de dagen na zijn dood een nu volwassene die ooit beweerde door hem te zijn misbruikt, heeft toegegeven dat zijn aantijgingen destijds waren ingegeven door zijn vader.
    Het gaat immers altijd weer om het vergaren van zo veel mogelijk geld, men gaat letterlijk over lijken nietwaar…

    Mijns insziens behoort met respect te worden omgegaan met de nalatenschap/legende van dhr. Jackson, hij is een inspiratiebron en voorbeeld voor velen en dit zal voor vele jaren ook zo blijven.
    Kijkt u nog eens naar het laatste auditie-filmpje op Youtube waarin u kunt zien wat het betekende voor de twaalf dansers om te mogen deelnemen aan de laatste reeks van concerten en dan vooral hun reacties.

    Hij is een menselijke legende en heeft mensen op vele gebieden nieuwe inzichten geleerd, veelal ten koste van zichzelf.

    With love

  6. Paddy said

    Ze heeft gelijk Max, ga je schamen.

  7. Molovich said

    *schaamt zich*

    Maar toch, ik vindt het vreemd dat Michael in Moonwalker in elke scène een ander kleur pak aanheeft. Komt op z’n minst de continuïteit niet ten goede.

  8. Wendy said

    Beste Molovich,

    U maakt de indruk uw eigen website niet serieus te nemen, wellicht heeft u misschien een overvloed aan tijd.
    Mijn kritiek is overigens wel degelijk serieus bedoeld.

    With love

  9. Molovich said

    Nou, niet serieus nemen, dat wil ik niet zeggen. Bovenstaand stukje gaat over Moonwalker, een van de eigenaardigste films aller tijden. Die mening hoeft u niet met mij te delen, dat vraag ik u niet, ik vraag u wel mijn mening in deze serieus te nemen. Ik wens met deze constatering niet meteen de complete Michael Jackson af te schrijven, alleen bij Michael Jackson de acteur zet ik mijn vraagtekens.

    Dat de film eigenaardig was, wist ik al lang, dat hij zo eigenaardig was, viel mij op bij herziening. Wat mij toen ook opviel, naast het vrij belachelijke verhaal dat verzonnen lijkt om een serie clips aaneen te breien, was dat Michael Jackson zich in elke scène in een ander pakje heeft gehesen. Dát deed mij dan weer denken aan een artikel dat ik een aantal jaren daarvoor had gelezen, het artikel van Maria van Daalen, die vermoedde dat Michael Jackson in een voudou-God aan het transformeren was. Een van haar argumenten is dat Michael Jackson elke dag in een ander kleur pak bij de rechtzaak verdwijnt. Mevrouw Van Daalen leest daar voudou-boodschappen in. Ik heb die theorie op Moonwalker proberen toe te passen. In een poging het filmgedrocht Moonwalker beter te begrijpen. Dat kunt u respectloos noemen, zo is het niet bedoeld.

    Voorts heb ik ook nergens Michael Jackson van kindermisbruik beschuldigd. (Maria van Daalen deed dat inderdaad wel, of beter gezegd: ze nam niet de moeite de beschuldigingen jegens de King of Pop in twijfel te trekken. Maar dat is haar mening.) Hoewel ik denk dat Michael Jacksons omgang met kinderen niet helemaal gezond was voor met name de kinderen, denk ik niet dat hij ooit seksueel misbruik van ze heeft gemaakt. Ik ga meer voor het Southpark-model, waarin Michael Jackson een kind was in het lichaam van een desintegrerende volwassene.

    Waar ik trouwens wel moeite mee heb, is het Messiaanse beeld dat Michael Jackson steeds van zichzelf wenste te schapen in clips en optredens. Hij was een weergaloos danser, heeft de wereld aardig wat leuke liedjes geschonken, hij was revolutionair in zijn clips en zijn invloed op de hedendaagse popmuziek en popindustrie is waarschijnlijk niet te overschatten (die valt overigens ook te betreuren, ware Michael Jackson er niet geweest, dan werden wij bijvoorbeeld niet lastig gevallen door Justin Timberlake, om maar iemand te noemen), maar als redder van de wereld dient hij geridiculiseerd te worden.

  10. Wendy said

    Een goedemiddag Molovich,

    U mag vinden wat u wilt over de film Moonwalker, gelukkig wel.
    Die steeds maar ‘andere pakjes’ zit u klaarblijkelijk nogal hoog.
    Misschien dien ik daar meer begrip voor op te brengen ondanks dat ik denk:’Waar gaat dit over’. En kijkt u uit om ‘een bepaalde theorie’ voor waar aan te nemen en helemaal om deze verder toe te passen…
    Ik neem u serieus met uw aantijgingen bij de film maar deze is ook al van wat jaren geleden.

    U probeert wederom een stigma op meneer te plakken, ‘ik ga meer voor het Southpark-model, waarin Michael Jackson een kind was in het lichaam van een desintegrerende volwassene’.

    Waarom is het voor mensen zo noodzakelijk en kunnen en willen wij de authenticiteit, het uniek zijn, van een mens niet accepteren.

    In mijn stukje heb ik uw artikel en dat van mevrouw Van Daalen aangehaald omdat u ook refereert naar de story van deze mevrouw.
    Deze mevrouw was recent nog op de televisie en zoals ik eerder heb aangegeven, van alle verhalen die ik over dhr. Michael Jackson heb gelezen, vond ik dit zeker de meest grievende(analyse).
    Ik ga hier verder niet op in want anders ben ik al net zo analyserend en hokjesdenkend bezig dan anderen en dat is gewoon niet mijn kopje thee.
    Het is mij te gemakkelijk en ik ben niet op zoek naar de veiligheid en de duiding van mensen.

    Eerlijk gezegd beste Molovich, ik houd zeker niet van verafgoding, doe maar normaal…
    Echter, bij dhr. Michael Jackson heb ik een andere beleving.
    Meneer was zeer bijzonder als mens en als performer voor de wereld, zo zijn er maar weinigen helaas.

    Ik heb eerlijk gezegd niets met eenheidsworst en iemand die authentiek is, dienen wij te koesteren.

    Ik ben niet van mening dat hij in zijn videoclips wat anders probeert te zijn dan simpelweg een mens met een boodschap. Kijkt u ook eens naar de wat minder bekende muziek met de bijbehorende videoclips. Let hierbij eens op de lyrics.

    Bedroevend is het dat meneer in leven in ernstige mate is aangevallen door de media. Wat is hiervan de reden?
    Dit heeft hem voor zijn leven getekend en ook kapot gemaakt. Dit geeft ook tegelijkertijd het bijzondere van meneer aan. Misschien is dat het wel geweest.

    Ook denk ik dat hij in de laatste periode van zijn leven zeer
    onder druk is komen te staan.
    Iemand van zijn kaliber behoorde zich op zijn vijftigste levensjaar niet meer druk te moeten maken over toestanden omtrent geld.

    Met mijn gezond verstand:
    Het was zeker in mei van dit jaar heel duidelijk te zien dat het met meneer niet goed was zonder maar weer de waarschijnlijke redenen hiervoor aan te geven.
    Het waarom van zijn overlijden was al voor een periode in zijn systeem aanwezig, helaas duidelijk waarneembaar.

    Ik ben er niet van ovetuigd dat dhr. Michael Jackson van zichzelf het ‘Messiaanse’ wilde zien.
    Een uitspraak van Brooke Shields dat hij meer te vergelijken was met the little prince is mijns insziens een betere gedachte.
    Kijkt u eens naar het ‘Messiaanse’ van dhr. Bono van U2.
    Is dit niet vergelijkbaar?
    Een verschil is wel dat meneer Bono minder wordt lastig gevallen door de media in Amerika.

    Ik denk dat in de huidige maatschappij vele muzikanten met een sterke charismatische uitstraling een belangrijke rol vervullen bij het voor mensen echt kunnen beleven van hun gevoel. Daar staan wij heden ten dage in wat ik ervaar met mensen te weinig meer bij stil.
    U dient de belangrijkheid hiervan niet te onderschatten.
    Dan komt er vaak een voorbeeldfunctie/inspiratiebron voor zo iemand bij en voor je het weet zit je aan tafel met politici te praten over de wereldproblematiek. Interessant toch.

    Over een keuze van muziek valt te twisten…

    Love

  11. Molovich said

    Bono probeert de wereld misschien te redden, maar hij beeldt zichzelf niet af als de messias. Michael Jackson deed dat wel, ik denk alleen niet bewust. Kijk je naar Moonwalker (dat kan dat wellicht een film van lang geleden zijn, maar dat was wel een film die zich op een snijpunt van zijn carrière lag: vanaf toen ging het mis, in mijn opzicht, in de eerste plaats op artistiek niveau, maar ook op het persoonlijk vlak), dan zie je Michael Jackson die zichzelf neerzet als redder van alle kinderen ter wereld, voor wie hij bereid is zich op te offeren. Michael Jackson sterft voor onze zonden en keert terug als ruimteschip om zich te wreken op de duivel in de gedaante van Joe Pesci.

    In zijn Dangerous Tour zit aan het einde zelfs een heuse hemelvaart.

    Er bestaat een T-shirt (van Sonic Youth geloof ik) waarop een gedoornkroonde Jezus staat afgebeeld met daaronder de tekst: Kill your idols.

  12. Wendy said

    Ach Molovich,

    Gelukkig geeft u aan: ‘niet bewust’.
    Waar het mis ging…, nogmaals, dat is het bijzondere geweest van deze man. Daar kunnen wij gewoon niet tegen, eng, iemand die niet in de maat loopt.

    Ieder heeft verder zo zijn eigen waarheid en dat vind ik prima.
    Ik vind het alleen niet prima dat mensen die uniek en belangrijk zijn voor zovelen, worden neergesabeld en uiteindelijk verwoest.
    Zonde toch.

    En voor uw informatie:
    Wat betreft die hemelvaart: Dhr. Michael Jackson had nog meer plannen hoor.
    Over 10 jaar naar de maan om daar de Moonwalk te dansen.
    Nu u weer.

    Love

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: