Opa was een twitterrevolutionair

juni 23, 2009

MC Hammer is solidair met Iran.

NIJMEGEN, 2064
Kijk jongens, dit is nu MC Hammer. Die had ver in de vorige eeuw, voordat hij gouverneur van Nevada werd, een hitje waarvan de populariteit vooral te danken was aan de grote pofbroeken die hij in het bijbehorende clipje droeg. En nou niet meteen oproepen dat clipje, dat doe je maar als opa is uitgepraat.

De foto die je hier ziet, was te zien op meneer Hammers twitteraccount. Twitter was een communicatiemiddel waarmee je in 140 tekens kon vertellen waar je mee bezig was of wat op je hart lag. Er waren er zelfs die over hun ontlasting twitterde. Het kwam er eigenlijk op neer dat miljoenen mensen in zichzelf aan het praten waren, maar je had de illusie dat heel de wereld meelas. Ja, opa deed daar ook aan mee.

Waarom MC Hammer een groene waas over zijn foto heeft gegooid? Leuk dat je dat vraagt, want daarom liet ik ‘m zien. Met die groene waas uitte MC Hammer zijn sympathie voor Iraniërs die tijdens de verkiezingen van 2009 op Mousavi hadden gestemd en meenden dat er gerommeld was met de uitslag. Nee, MC Hammer was geen Iraniër en had er ook geen familie. En ik denk ook niet dat MC Hammer zich interesseerde voor Iran. Het enige waar opa MC Hammer ooit over heeft zien twitteren was MC Hammer.

Of meneer Hammer wist wie meneer Mousavi was? Nee, dat denk ik niet. Mocht MC Hammer destijds in een quiz de vraag voorgelegd krijgen wie of wat Mousavi is, dan zou hij een hulplijn hebben ingeschakeld omdat hij twijfelde tussen B) Een Grieks ovengerecht met aubergines en D) Een vulkaan in Albanië. Waarschijnlijk wist MC Hammer wel waarom hij zijn foto groen heeft gemaakt, maar dat de situatie in Iran hem wezenlijk interesseerde, daar geloof ik geen barst van. Hij deed het omdat iedereen het deed.

Ja, opa had z’n foto ook groen gemaakt omdat hij de Iraniërs een hart onder de riem wilde steken. Nee, opa wist eigenlijk ook niet wie Mousavi was. Kijk, tegenwoordig krijgen mensen bij hun geboorte een chip geïnstalleerd waarop alle informatie staat die ooit is verzameld. Als jullie mij horen vertellen over de verkiezingen van Iran in 2009, dan krijgen jullie in je ooghoeken meteen informatie te zien en zie je zo wie of wat Mousavi precies was. Maar toen opa jong was, moest je op je computer helemaal naar een website afreizen en daar moest je dan Mousavi intikken en dan pas kreeg je informatie. En ja, daar had niemand natuurlijk zin in. Bovendien, daar ging het niet om. Het ging er om dat je deel uit maakte van de geschiedenis. Dat je meehielp die te vormen.

Opa weet het nog goed. Hij zag al een paar dagen hier en daar een groen gekleurde foto. En dat werden er steeds meer. Dit moest iets betekenen. Maar wat? Het kwartje viel maar niet. Pas toen ik besloot om het eens aan iemand te vragen, viel dat kwartje (dat had ik vaak trouwens, dat zo’n kwartje viel op het moment dat ik mijn vraag formuleerde). Die groene foto’s hadden natuurlijk alles te maken met de Groene Revolutie in Iran. Het was de tweede revolutie van het jaar (na de revolutie in Moldavië) waarin Twitter een grote rol leek te spelen. Die eerste revolutie was volkomen langs me heen gegaan. Dat liet ik me niet nog eens gebeuren. En dus maakte opa zijn fotootje ook groen.

En zo werd opa een twitterrevolutionair. Wat wij precies deden om de het regime van Khamenei omver te werpen? In de eerste plaats verspreidden wij vooral berichtjes met nieuws, oproepen en beeldmateriaal. Iemand postte een foto of een film van een neergeschoten student, dat werd opgepikt door een aantal Twitteraars die het berichtje kopieerde en zo hadden binnen een mum van tijd honderdduizenden Twitteraars dezelfde foto of film gezien. Als je zoiets snel had opgepikt en had doorgestuurd en merkte dat het door anderen werd opgepikt, ja, dat gaf een kick. Je voelde je als een spin in het web. Wat men ook deed was hackers oproepen om Iraanse sites die demonstranten identificeerden kapot te maken. Of men linkte bijvoorbeeld naar een site met EHBO-informatie in het Farsi. Of men riep op om Ahmadinejad anaal te nemen om te bewijzen dat er wel degelijk homofielen in Iran leven. Of men maakte z’n fotootje groen.

Ja, de Iraanse revolutie van 2009, daar heeft opa dus nog aan meegedaan door z’n foto een groene waas mee te geven. Nee, dat Mousavi een rasopportunist was met een discutabel verleden, daar stonden wij niet bij stil. Daar ging het ook niet om. Het ging erom dat miljoenen Iraniër hun stem waren kwijtgeraakt. Hoe wij dat wisten? Doordat al die Iraniërs de straat op gingen met bordjes waarop where is my vote stond geschreven. En doordat er een meisje werd neergeschoten door de Basij-militie. En doordat iedereen op Twitter zei dat er wat moest veranderen. Change was het toverwoord in die dagen. De Amerikanen hadden verandering gekregen dankzij president Obama. Dat wilde de rest van de wereld ook wel. Iedereen had recht op verandering. En nu waren de Iraniërs aan de beurt.

Ja, dat het juist de zittende macht was die de revolutie in gang had gezet om chaos te creëren opdat die weer hersteld kon worden, hoe konden wij dat nu weten? Het internet had z’n onschuld nog niet verloren. Niemand stond er bij stil dat zo’n medium ook door kwaadwillenden gebruikt kon worden om verwarring te zaaien. En de waarheid was wat de meerderheid zei. Je had nog geen disclaimers die vertelden dat de informatie die je tot je kreeg wel eens niet waar kon zijn. Je sprak dan wel geen Farsi, maar je ging ervan uit dat het klopte wat je mede-twitteraars schreven. We wilden immers allemaal hetzelfde. Verandering, en dat jij mee had geholpen die verandering tot stand te brengen. Je kleurde je foto groen en je maakte deel uit van de geschiedenis as it happened. En dat gaf een machtig gevoel zo vanuit je bureaustoel.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: