Moderne problemen: de hel van Catharina Suzuki-Swift

juni 15, 2009

Catharina Suzuki-Swift

Ze had een heerlijk leven. Tot die fatale dertigste april toen Karst T. zijn wagen tegen de Naald in Apeldoorn naast de koninklijke bus parkeerde. Toen is het leven van Catharina Suzuki-Swift (op de foto in vrolijker tijden) in een hel verandert.

Er zit een gebroken vrouw tegenover me. De wallen onder haar ogen verraden haar gebrek aan nachtrust. Ze ontvangt me in de bijkeuken van haar knusse arbeidershuisje te Boekel. “Moordenaar”, staat in grote rode letters op de voorgevel geschreven. Varkensbloed, weet Catharina. “De varkensindustrie is groot hier, moet u weten. Tien litertjes varkensbloed heb je zo bij elkaar. U wilt niet weten hoe vaak ik al het woord moordenaar in varkensbloed ben tegengekomen. Op m’n werk, op m’n auto, op de tegels van m’n achtertuin, op de stoep, op de garagedeur en ga zo maar door.”

Op haar werk is het balletje gaan rollen. “De vrijdag na de aanslag was iedereen nog in shock. We hadden het erover zoals overal in het land. Met gepaste afschuw. Maar toen kwam het weekend en hoorde en las ik overal over de zwarte Suzuki Swift van Kart T. Dat voelde naar aan, je eigen naam in zulk donker daglicht te zien. Maar je verwacht niet dat het zo’n impact heeft.”

Ze merkte het die maandagochtend het meteen aan haar collega’s. “Zodra ik binnenkwam stokten de gesprekken en keken ze de andere kant op. Toen ik de deur van mijn kantoor open deed, kwam mij een vreemde geur tegemoet die ik maar al te goed kende van mijn dagelijkse wandeling langs de varkensslachterij van Van Hillekom. MOORDENAAR las ik op alle vier de muren. In verschillende handschriften, dat zag ik meteen.” De 44-jarige Brabantse werkt als boekhouder op een middelgrote drukkerij, vandaar haar kennis van typografie.

“En het ergste was: in één van de handschriften herkende ik het handschrift van mijn directeur. Dat herken ik uit duizenden, die heb ik al zo vaak ergens voor moeten laten tekenen.”

Catharina Suzuki-Swift slaat haar handen voor haar ogen. “Ik kan geen kant op. Eén ochtend werd ik wakker en stond er op mijn ramen in varkensbloed ‘Rot op naar je eigen land’ te lezen. Ze hadden zelfs de moeite genomen het in spiegelschrift te schrijven zodat ik het van binnenuit kon lezen. Maar ik ben een geboren en getogen Tilburger, meneer.”

Toen Catharina Swift in 1995 met haar grote liefde Kateshi Suzuki trouwde, vonden de mensen het ontzettend grappig dat ze nu Suzuki-Swift ging heten. Zo leuk dat ze het als een soort geuzennaam heeft omarmd: “Je hebt altijd een gespreksonderwerp. Overal waar je komt en waar ze je naam zien, in hotels bijvoorbeeld of bij de burgelijke stand, overal word je met een glimlach begroet. Soms denken mensen dat je ze in de maling neemt, maar als ze dan zien dat m’n man Suzuki heet, begrijpen ze het en moeten ze lachen. Maar na die dertigste april is dat wel anders. Het zal nooit meer hetzelfde zijn.”

Moet ze haar naam niet veranderen? “Dat zegt Takeshi ook. Maar dat zou een nederlaag zijn. Bovendien, hier in Boekel zullen ze me toch als die zwarte Suzuki-Swift blijven zien, zoals de kinderen van basisschool ’t Boekeltje me naroepen als ik langsloop. Dat vergeten ze niet. En ik laat me niet wegjagen.”

Advertenties

8 Reacties to “Moderne problemen: de hel van Catharina Suzuki-Swift”

  1. Paddy said

    Maar…maar…dit echt enorm tragisch!!! Kunnen we niet wat dóen voor die lieve vrouw?! Een fondsje oprichten ofzo?

  2. Molovich said

    Het is een sterke vrouw. Van liefdadigheid moet ze niks hebben. Maar lief aangeboden natuurlijk.

  3. Paddy said

    Ah, ok. Maar ja, je voelt je zo machteloos he, als je zoiets leest.

  4. Paddy said

    En je weet waar een gevoel van onmacht toe leidt in Nederland: stemmen voor de heer Wilders!

  5. Molovich said

    Terwijl die er ook helemaal niks aan kan doen. Dat is het erge natuurlijk.

  6. Paddy said

    Ja, dat is het misverstand over de vrijheid van meningsuiting: zeggen waar het op staat wordt verward met het oplossen van problemen. Misschien dat ik daar maar eens een stukkie over moet schrijven deze week, want ik vind het wel mooi gezegd van mezelf.

  7. Paddy said

    Hoewel, nu ik het zo nalees is het eigenlijk best wel een open deur.

  8. Molovich said

    Ik vond het wel scherp gezegd. Het uitwerken waard.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: