Treinkunst

mei 25, 2009

Kunst in de trein

Op het Centraal Station van Utrecht stond een ouderwetse hondenkop te wachten om ons naar Geldermalsen te brengen. De trein kraakte en piepte en zwoegde en schommelde. Het leek alsof de rails net niet paste. Het landschap trok in een vuile waas aan ons voorbij. Aan de wanden, naast de ingangen tot de coupés, hing kunst. Typische treinkunst.

Twee dagen later zou het precies 22 jaar geleden zijn dat zo’n zelfde trein op De Punt gekaapt werd door Zuid-Molukse jongeren omdat de Nederlandse regering haar beloftes niet was nagekomen en fluitend de andere kant op bleef kijken. Mocht u over deze gebeurtenissen heel toevallig nog een adembenemend boek willen lezen, dan raad ik u Morgenster van Jaap Scholten aan:

“In de vroege morgen van de twintigste dag werd een einde gemaakt aan de kaping. Met proportioneel geweld, een fraaie bewoording voor de duizenden kogels die in minder dan vijf minuten door de trein werden geblazen. Terwijl zes Starfighters van de Nederlandse luchtmacht in duikvlucht over de trein scheerden, hun naverbranders lieten loeien en de vlammen langs de ramen joegen, werden een paar kilometer verderop, in het Academisch Ziekenhuis Groningen, twee baby’s geboren. Twee jongetjes. Een van die jongetjes was ik.”

Een van de piloten van de zes Starfighters was trouwens Dick Berlijn, tot vorig jaar zomer Commandant der Strijdkrachten. Maar dat terzijde. Ik wilde het eigenlijk hebben over die typische kunst in de trein, waarvan u hierboven een voorbeeld ziet. Zouden de gijzelaars van De Punt, in de twintig dagen dat ze tussen hoop en vrees leefden, ook getroost zijn door dergelijke uitingen van creativiteit? Ergens in de jaren ’70 is het allemaal begonnen, kunst in de trein. Wellicht hadden zij reeds het geluk.

Waar haalt de NS haar kunstenaars vandaan? Zelden spreekt de kunst tot de verbeelding. Meestal kijk je naar goed bedoelde uitingen van gemankeerde Mondriaans. Of naar afgekeurde tekeningen uit een verantwoord kinderboek. Eigenlijk zou iemand eens alle in Nederlandse treinen geëxposeerde kunst eens op een tentoonstelling bij elkaar moeten brengen. Ik vermoed dat het veel duidelijk zal maken over de Nederlandse identiteit, waar je de laatste tijd zoveel over hoort.

Advertenties

3 Reacties to “Treinkunst”

  1. mescaline said

    De NS gaf een ware schop aan de boodschap van al het moois in creatieve kleurvlakken. Voorheen was dat iets marginaals. Mislukte waterverfgouaches. Psychedelische kleurbelprojecties.

    Terecht wordt de vergelijking gemaakt met de afgekeurde tekeningen in een verantwoord kinderboek. Een hele generatie van illustraties in verantwoorde èn onverantwoorde kinderboeken is van deze miserabele ontwikkeling het gevolg geweest.

  2. Molovich said

    Eigenlijk had ik gehoopt op het wereldwijde web wat fraaie exemplaren te vinden van dergelijke treinkunst. Maar helaas. Niks gevonden.

  3. cole said

    NicoSpilt laat ons ook in de steek; op sommige foto’s kan interieurkunst worden onderscheiden.
    Zoals http://www.nicospilt.com/2004/20040704_coupe766_groot.JPG
    of onder Trein & Kunst of Trein & Tepel.

    Je zou hem je vraag kunnen mailen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: