Klaaglied van een voorhuid

april 17, 2009

Klaaglied van een voorhuid - Shalom Auslander Klaaglied van een Voorhuid, de 270 pagina’s tellende worsteling van Shalom Auslander met zijn God, de God van Noach, van Abraham, van Isaäk en van Israël.

Het is alweer een half jaar of meer geleden dat ik het boek gelezen heb, de smeuïge details zijn me een beetje ontschoten, maar goed, u moet het er maar mee doen. De aanleiding voor Shalom Auslander om zijn woede jegens zijn God op papier te zetten, was de geboorte van zijn zoon. Het enige waaraan Shalom kan denken als hem iets goed overkomt, is welke straf God gaat verzinnen om zijn geluk te compenseren. Op weg naar zijn vrouw die net te horen heeft gekregen dat alles goed en gezond is, bedenkt Shalom dat een miskraam iets te eenvoudig zou zijn. Hij ziet voor zich hoe zijn kind geboren gaat worden en hoe zij dan zielsgelukkig gedrieën het ziekenhuis verlaten om, als ze bijna thuis zijn, op een verlaten kruispunt door een vrachtwagen omver gereden te worden, waarbij vrouw en kind het leven laten en hij zonder benen en zonder strottehoofd verder moet. Typisch God, denk Shalom als hij zoiets bedenkt. De God van Shalom straft nooit onmiddellijk, hij straft via omwegen, zodat het des te harder aankomt.

‘Klaaglied van een Voorhuid’ (oorspronkelijke titel: ‘Foreskin’s Lament’, eindelijk eens een titel die vertaald een stuk beter klinkt) is Shaloms afrekening met God, maar het is niet bepaald een vaarwel. Hij zou wel willen, maar het lukt hem niet. De God uit zijn jeugd zit er zo diep ingeramd, die is er met geen mogelijkheid meer uit te krijgen. De God van Shalom is een persoonlijke God, die persoonlijke straffen uitdeelt, met wie je één op één de strijd aangaat, ook al ben je gedoemd om dat gevecht te verliezen.

Shalom groeit op in een orthodox Joodse gemeenschap in een buitenwijk van New York. Zijn vader is timmerman en heeft een nogal gefrustreerde aard, die hij in dronken buien graag mag botvieren op Shaloms oudste broer. De moeder van Shalom komt uit een familie die tjokvol vooraanstaande rabbi’s zit, wat de vader van Shalom weer frustreert. Op school leert Shalom, om maar een voorbeeldje te noemen dat ik me kan herinneren, dat Sarah geen kinderen kon krijgen, omdat ze een keertje had gelachen. Als Shalom een proefwerk inlevert, wordt dat proefwerk na het nakijken in een plastic zakje gedaan, omdat de naam Shalom heilig is. Als Shalom verneemt dat bij elke ejaculatie 50 miljoen spermacellen worden verspild, bedenkt hij dat hij zich bij elke rukbeurt schuldig maakt aan een kleine negen Holocausts. Als hij een hotdog heeft gegeten, kotst hij die meteen weer uit. Pornoboekjes dienen om de zoveel tijd ritueel te worden verbrand, bij wijze van offer. Kortom, die God van Israël heeft het leven van Shalom goed verziekt. Leuk voor ons, want Shalom heeft er een heerlijk boek over kunnen schrijven, waarin de oprechte woede des te beter overkomt doordat Shalom zijn eigen waanzin kundig weet te relativeren. De doodsangst op de ene bladzijde heet de volgende bladzijde alweer aanstellerij, Shalom wordt constant heen en weer geslingerd tussen het idee dat het allemaal wel mee zal vallen en de angst dat hem iets verschrikkelijks te wachten staat. Wellicht is dat gewoon zijn straf, een levenslange angst voor iets verschrikkelijks wat nooit komt. Typisch God.

Advertenties

Eén reactie to “Klaaglied van een voorhuid”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: